Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Co się stało 11 listopada? Zwycięstwo prowokacji

Minęło już kilka dni od wydarzeń z 11 listopada. Wiadomo coraz więcej. W internecie, bo niestety nie w mediach, można znaleźć wiele filmów, relacji i zdjęć z samego centrum wydarzeń.

Autor:

Minęło już kilka dni od wydarzeń z 11 listopada. Wiadomo coraz więcej. W internecie, bo niestety nie w mediach, można znaleźć wiele filmów, relacji i zdjęć z samego centrum wydarzeń. Coraz lepiej widoczny staje się scenariusz przeprowadzonej tego dnia prowokacji. Coraz większe wątpliwości budzą decyzje władz i postawa policji.

Najpierw fakty. Już od południa trwa w centrum Warszawy wojna podjazdowa. Na razie na niewielka skalę. Grupki lewackich bojówkarzy, Polaków i Niemców, z bazą wypadową w lokalu „Krytyki Politycznej”, urządzają w centrum stolicy polowania na „faszystów”. Zaczepiają i biją na Trakcie Królewskim przechodniów z biało-czerwonymi chorągiewkami i kibiców z szalikami. To wtedy zaatakowali jedną z grup rekonstrukcyjnych w historycznych mundurach. Policja otoczyła ich następnie kordonem i odeskortowała do ich bazy. Niektórzy kibice także szukają okazji do starć, ale z filmów i relacji wynika, że w tej fazie są stroną zdecydowanie mniej liczną.

Tu pojawiają się pierwsze pytania, na które powinny odpowiedzieć władze. Najlepiej przed komisją sejmową. Jakie działania prewencyjne zastosowała policja? Premier stwierdził, że wiedział o agresywnych zamiarach niemieckich bojówkarzy. Dlaczego zatem zgodnie z prawem nie zawrócono ich do Niemiec? Dlaczego nie odebrano im pałek i kastetów? Dlaczego, pomimo zgromadzenia ogromnych sił policyjnych, nie zapewniono bezpieczeństwa?

Plan starcia

Mechanizm prowokacji był prosty. To wydanie dwóch sprzecznych ze sobą pozwoleń na manifestacje. Pierwsze pozwalało Marszowi Niepodległości na przejście z Placu Konstytucji ulicą Marszałkowską. Drugie natomiast dawało lewakom prawo do zorganizowania na Marszałkowskiej ich wiecu, którego jawnie głoszonym celem było zablokowanie Marszu. Było oczywiste, że musi to doprowadzić do konfrontacji.

Łatwo jest też tutaj wskazać winnego. To Hanna Gronkiewicz-Waltz, która wydała pozwolenie na zorganizowanie blokady. Choć przecież prawo nakłada na nią obowiązek dbania o bezpieczeństwo uczestników legalnych manifestacji i mieszkańców. Mogła zatem bez najmniejszego problemu odmówić wydania pozwolenia lewakom, a nawet była do tego wręcz zobowiązana.

Reszta była konsekwencją. Na Marszałkowskiej zebrała się tzw. „Kolorowa Niepodległa”. Na zdjęciach z powietrza widać wyraźnie, że była to nieliczna, nie przekraczająca 300 osób, grupa. Ochraniał ją kordon policji, który przy okazji blokował planowaną trasę Marszu.

Sto metrów dalej, na Pl. Konstytucji zbierał się wielotysięczny tłum z biało-czerwonymi flagami. Od Marszałkowskiej oddzielał go gruby kordon policji, armatki wodne i pojazdy z LRADami, czyli specjalnym sprzętem ogłuszającym. Świadczy to dobitnie, że władze podjęły już wcześniej decyzję o zablokowaniu legalnego Marszu.

Zatem kolejne oczywiste pytania: Kto podjął tę decyzję i dlaczego? Dlaczego nie zabezpieczono trasy pochodu? Policja miała wszak obowiązek umożliwić mu przejście wyznaczona trasą. Przecież setki policjantów, rzuconych przeciw Marszowi, równie dobrze mogły otoczyć lewacki wiec i zapewnić spokojny przemarsz obok niego, jeśli już wydano nań zgodę. Marszałkowska jest w tym miejscu tak szeroka, że z technicznego punktu widzenia można to było zrobić bez problemu.

Prowokacja

Marsz ma ruszyć o 15.00. Tymczasem już od 14.40 policja zaczyna nadawać przez głośniki niepokojące komunikaty. Wzywa do „opuszczenia zgromadzenia”! Ludzie są zdezorientowani. Rozchodza się pogłoski o zmianie trasy lub wręcz delegalizacji Marszu. Temperatura się podnosi.

Policyjne komunikaty są powtarzane co chwilę. Brzmią agresywnie. Straszą użyciem „środków przymusu bezpośredniego” i „pocisków niepenetracyjnych”. Jest w nich mowa o tym, że „policja nie ponosi odpowiedzialności za szkody materialne”, chociaż żadnych starć ani szkód w tym czasie jeszcze nie ma. Czyżby przewidywanie lub wręcz sugerowanie rozwoju wypadków? W dodatku wygłaszający te komunikaty funkcjonariusz, wykrzykuje je nerwowym, łamiącym się głosem, co jeszcze bardziej podnosi napięcie.

A w odległości kilku metrów od policjantów gromadzą się tysiące kibiców, już nastawionych bojowo, bo informacje o wcześniejszych atakach lewaków szybko się rozniosły. Do kibiców nie dociera decyzja organizatorów, podjęta pod naciskiem policji, o zmianie trasy pochodu, który ma ruszyć w przeciwną stronę. Organizatorzy dysponują jedynie niewielkimi megafonami, które nie są słyszalne w olbrzymim, liczącym według niektórych relacji nawet 90 tys. osób tłumie.

Tej kluczowej informacji w ogóle nie podaje policja, która ogranicza się do powtarzania w kółko tych samych dezinformujących i powodujących wzrost agresji komunikatów. Straszy, że mają „opuścić miejsce zgromadzenia osoby postronne, dziennikarze, kobiety w ciąży, posłowie i osoby z immunitetem”. Co brzmi jak zapowiedź ataku. Kibice w odpowiedzi śpiewają „A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści” i skandują „Cześć i chwała bohaterom”, „Tu jest Polska!”, czy „Raz sierpem raz młotem czerwoną hołotę”.

Starcie

Tuż przed 15.00 w tłumie słychać „Marsz rusza!”. Ale kordon policji blokuje dostęp do Marszałkowskiej. W jego stronę zaczynają lecieć petardy i race, które choć wyglądają widowiskowo, są zupełnie nieszkodliwe dla opancerzonych, schowanych za tarczami funkcjonariuszy. Policja odpowiada armatkami wodnymi i gazem łzawiącym i rusza na kibiców.

Dochodzi do bezpośrednich starć, bo wielotysięczny tłum nie jest w stanie wycofać się dostatecznie szybko.

Starcia trwają kilka minut. Właściwie jest to niewielka szarpanina pomiędzy pierwszymi rzędami tłumu i nacierającą policją. Zostaje po niej na placu kilkadziesiąt wyrwanych kostek bruku. Choć w samym centrum starcia znalazło się kilka wozów telewizyjnych, są praktycznie nieuszkodzone, nie licząc kilku wgnieceń czy wybitej przypadkowo szyby.

Ludzie nie są agresywni – kilkuset funkcjonariuszy w 20 minut wypycha ogromny tłum z narodowymi flagami z placu. Spychani intonują Mazurka Dąbrowskiego. W tym samym momencie policjant krzyczy przez megafon: „Wasze działanie jest niezgodne z prawem”…

Choć nie widać takiej potrzeby, policja strzela gazami łzawiącymi, a niektóre oddziały brutalnie szarżują w cofający się tłum i biją ludzi, także leżących. Nie powstrzymują ich nawet krzyki „Tu jest wózek!”

Pochód

Po tych dramatycznych chwilach Marsz spokojnie rusza w stronę przeciwną od planowanej. Jedynie w bocznych ulicach, w które wypychani są ludzie, dochodzi do zniszczenia zaparkowanych tam wozów policyjnych, zapewne przez rozwścieczonych kibiców.

Dochodzi tam też jednak do jeszcze bardziej skandalicznych działań policji. Funkcjonariusze w cywilu napadają na ludzi spokojnie idących z flagami czy wyglądających na kibiców. Dochodzi do brutalnych pobić. Kilka tych akcji udało się sfilmować i można je obejrzeć w internecie na stronie niezależna.pl, w tym tę najbardziej bulwersującą, kiedy policjant kopie w twarz i głowę i miażdży butem palce leżącemu człowiekowi. Jego koledzy nie tylko go nie powstrzymują, ale mu pomagają, a do dziennikarzy wrzeszczą: „Spier..lać z tymi kamerami!” Te policyjne bojówki to prawdopodobnie specjalne oddziały, stworzone do walk z kibicami.

Kolejne pytania do władz: Jakie rozkazy otrzymali ci policjanci? Czy to prawda, że wmieszani w tłum prowokowali wcześniej na placu ataki na policjantów, jak wynika z niektórych zdjęć?

Gorzkie wnioski

„To, co kilka dni temu było naszym domysłem, układa się w bardzo logiczną, dobrze udokumentowaną całość –pisze znany bloger Seawolf.- Można już dzisiaj powiedzieć, że to, co się stało 11.11.11 było przygotowaną prowokacją, dokonaną przez policyjne oddziały w cywilu, przez lewackie bojówki, a przede wszystkim przez władze, które udzieliły pozwolenia na marsz i na jego zablokowanie. W oczywisty sposób starcia i zniszczenia były nieuniknione.”

Róża Thun, polityk PO, która była na "Kolorowej" blokadzie powiedziała: "Komunikacja ze służbami nie zawiodła… Cieszyliśmy się, że jesteśmy razem w wolnej Polsce, policja jest po naszej stronie i pilnuje naszych praw".

My będziemy pamiętać to święto inaczej. Obrazy tajniaków ścigających ludzi z polskimi flagami przejdą do niechlubnej historii Polski pod rządami PO. Podobnie jak widok tysięcy patriotów, niegodnie przeganianych po ulicach stolicy Polski w Święto Niepodległości. Nieudolność czy prowokacja? Odpowiedź wydaje się niestety jasna.



Autor:

Źródło:

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska