PGNiG wygrał z rosyjskim koncernem Gazprom przed Trybunałem Arbitrażowym w Sztokholmie. Oznacza to, że ceny za rosyjski gaz od listopada 2014 r. były zbyt wysokie i nierentowne.
W sierpniu tego roku będziemy obchodzić 100. rocznicę wielkiej victorii – Cudu nad Wisłą. Ale sierpień i wrzesień to także miesiące 40-lecia kolejnego polskiego zwycięstwa – powstania Solidarności. Jak ten przełomowy moment obchodzić? Legenda śląskiej Solidarności Andrzej Rozpłochowski zaproponował, aby zbudować Kopiec Solidarności. Na Śląsku.
Prezes PiS Jarosław Kaczyński pytany o to, czy wybory prezydenckie powinny odbyć się 10 maja, podkreślił, że jest przekonany, iż w tej chwili „nie ma żadnych przesłanek, żeby wprowadzić stan klęski żywiołowej, czyli ten – można powiedzieć – najsłabszy ze stanów nadzwyczajnych, a tylko wtedy wybory mogą być odłożone”. No i oczywiście wprawił opozycje w stan co najmniej podgorączkowy.
Codzienność w warunkach rozwijającej się epidemii to również zwykłe sprawy. Wszystko musi funkcjonować po to, żeby życie mogło normalnie się toczyć. A do tego potrzebni są ludzie.
Niemal cała aktywność opozycji skupia się teraz na walce o przesunięcie wyborów prezydenckich. Argumenty, które padają w tej sprawie, dotyczą – po pierwsze – kwestii epidemiologicznych i koncentrują się wokół pytania: czy w obecnej sytuacji można tak zorganizować proces wyborczy, by zapewnić maksymalne bezpieczeństwo jego uczestników, ale także zagwarantować jego transparentność i uczciwość?
Obojętnie przy jakiej hipotezie będziemy się upierać: jest pandemia czy wielki pokaz inżynierii społecznej – jedno nie ulega wątpliwości. Cały ten bałagan trzeba będzie posprzątać i nie ma co liczyć, że odbędzie się to tanim kosztem.
Nasz świat i jego mechanizm permanentnego wyścigu nagle wyhamował. Ogromna większość z nas została wyprzęgnięta z codziennego kieratu. Reżim higieniczny pozamykał nas w domach. O skutkach panpidemii i związanej z nią dyktatury sanitarnej (tak nazwał to nowe zjawisko bp Athanasius Schneider) spekulują eksperci, ekonomiści, politolodzy, stratedzy wojskowi...
Po leczenie idę do szpitala, po odkrycia naukowe do naukowców, ale mądrości szukam w filozofii, a nadziei i sensu w religii. Jedno nie zastępuje drugiego.
Poza walką z samą chorobą należy uzbroić się w nowe narzędzia – zarówno na poziomie struktur rządowych, jak i pracodawców czy po prostu wszystkich ludzi.
W obliczu epidemii znikły problemy, dotąd nagłaśniane jako pierwszorzędne – zmiana klimatu, obrona praw mniejszości.
Już starożytni wiedzieli, że fundamentem życia wspólnoty jest państwo. Klasycy tacy jak Arystoteles nie mieli wątpliwości, egzystencja bez tej formy samoorganizacji społeczeństwa jest w praktyce niemożliwa. Dziś dobitnie się o tym przekonujemy.
Jako naród jesteśmy zahartowani na wielkie próby. Być może dlatego to, co się dzieje, znosimy lepiej od innych.
Rafał Trzaskowski, zanim jeszcze na dobre zaczął się koronawirusowy kryzys, z przemęczenia poszedł na L4. Chwilę później, w ramach racjonalizatorskich działań godnych „jaruzelskiego kryzysu” lat 80., obciął komunikację publiczną w Warszawie. Chyba po to, by dogęścić koronawirusem każdy metr kwadratowy tramwajów, autobusów i metra. „Inspiratory” Platformy Obywatelskiej, o których ostatnio wspominała Małgorzata Kidawa-Błońska, działają, jak widać, na pełnej mocy. Jest z tego wszystkiego istna beczka śmiechu.
Podczas pandemii koronawirusa nie brakuje spekulantów szukających szybkiego zarobku. Z nieoficjalnych informacji wynika, że na cel wzięli oni rynek energii. To właśnie spekulacyjna działalność podmiotów m.in. ze Szwajcarii doprowadziła w ostatnim czasie do poważnego spadku cen prądu na polskim rynku. To efekt bardzo niskiej obecnie wartości certyfikatów CO2 (powiązanych z ceną prądu), które od dawna są zbyt łatwo wykorzystywane przez zagraniczny kapitał do zarabiania ogromnych pieniędzy.
Oburzanie się na UE, że nie działa w tempie i ze sprawnością oczekiwaną od państw, choć reklamuje się jako struktura ponadpaństwowa – sprawniejsza, potężniejsza i bardziej wydolna niż każde z jej państw członkowskich – jest, jak już pisałem w poprzednim artykule, tyleż usprawiedliwione politycznie, co merytorycznie chybione. Jest dowodem na to, że było się uwiedzionym wizją wszechpotężnej Unii, a zderzenie z rzeczywistością okazało się rozczarowujące.
Wydawałoby się, że w czasie epidemii komentatorom politycznym może być trudno znaleźć tematy. Kampania wyborcza prawie zamarła, zmęczeni ludzie próbują jakoś układać sobie życie w nowych warunkach, a politycy próbują się w tym im przydać lub, jeśli nie są decyzyjni, przynajmniej nie przeszkadzać. W mediach jest więcej kampanii informacyjnych i treści poradnikowych. Przynajmniej tak to wszystko wygląda w teorii.
Jedno zdanie do kilku grup adresatów. Do cynicznych polityków, którzy zostali zaprogramowani na ślepą krytykę obozu władzy albo na zaciekłą walkę wewnątrz niego. Do dziennikarzy, którym uporczywe, nudne krytykanctwo wobec działań rządowych służy do budowania kariery zawodowej. Do ludzi mediów, którzy zacierają ręce, w podgrzewaniu atmosfery strachu i zagubienia szukając dodatkowych zysków. Do ogarniętych zaślepieniem ideologów oraz do celebrytów marnej sztuki i rozrywki, którzy czują się ważni, gdy ogólnie mają za złe...
W internecie ukazały się wpisy osób, które skorzystały z rządowego programu LOT do Domu. W sytuacji, kiedy inni przewoźnicy zawiesili połączenia z Polską, inicjatywa LOT była jedyną możliwością powrotu do kraju tysięcy naszych rodaków. Z relacji tych, którzy już wrócili, wynika, że są wdzięczni rządowi za pomoc i za bezpieczny powrót. Niestety znaleźli się i tacy, których relacje są zdumiewające i budzą podejrzenie, że piszą je opłacone trolle, które nawet tak wspaniałą inicjatywę rządu próbują ośmieszyć.