Święta radości - święta strachu

I w Polsce, gdzie święta Wielkiejnocy są częścią polskiej tradycji – jak częścią polskiego krajobrazu są palemki w Niedzielę Palmową i święconki zanoszone w Wielką Sobotę, do kościołów przez setki tysięcy polskich dzieci wraz z rodzicami czy dziadkami. „Chrystus prawdziwie zmartwychwstaje” także w Syrii, Iraku, w krajach Afryki, gdzie bycie chrześcijaninem coraz częściej staje się aktem heroizmu. Nam, Polakom, święta kojarzą się ze śniadaniem przy rodzinnym stole, z zadumą i refleksją podejmowaną z daleka od zgiełku świata. Dla naszych braci w Chrystusie święta to kolejny czas próby, wyzwania, strachu przed kolejnym atakiem terrorystycznym i kolejnymi mordami tylko dlatego, że są chrześcijanami. Kultywując polskie tradycje świąteczne, pamiętając, że radość ze zmartwychwstania naszego Pana jest – czy niektórzy tego chcą, czy nie – częścią naszej narodowej tożsamości, nie wolno nam zapomnieć o ludziach wyznających wiarę w tego samego Boga i za to prześladowanych oraz zabijanych w różnych częściach świata. I o tych, którzy im to czynią.