Pokój nad Izraelem

To, co dzieje się obecnie w Izraelu i Palestynie – albo ujmując rzecz wprost w Ziemi Świętej – musi niepokoić. I nie ma znaczenia, kto w tym konkretnym sporze ma rację, bo tu obie strony mają swoje emocje, swoje argumenty i wreszcie swoje racje. Istotne jest to, że eskalacja (a na razie do niej dochodzi) może wywołać gigantyczny spór nie tylko lokalny, lecz także – mniej lub bardziej – globalny. Niezależnie od tego, że spór jest świecki, to wiążą się z nim również niezwykle silne emocje religijne – bardzo sprawnie wykorzystywane przez polityków – które mogą błyskawicznie ewoluować w niebezpiecznym kierunku. I właśnie dlatego konieczna jest modlitwa. Wytrwała, pokorna, ufna o pokój nad Izraelem, nad Palestyną, nad Ziemią Świętą. „Proście o pokój dla Jeruzalem, niech zażywają pokoju ci, którzy ciebie miłują! Niech pokój będzie w twoich murach, a bezpieczeństwo w twych pałacach! Przez wzgląd na moich braci i przyjaciół będę mówił: »Pokój w tobie!« Przez wzgląd na dom Pana, Boga naszego, będę się modlił o dobro dla ciebie” – woła Psalmista (Ps 126). A ja proszę o to, by do tej modlitwy się dołączyć. Zamiast szukać winnych (każda strona ma tu coś na sumieniu), zamiast oskarżać cale narody o winy jednostek czy grup, ale nie całości, zamiast eskalować swoje emocje, warto po prostu się pomodlić. Warto to zrobić także dlatego, że Bóg wysłuchuje modlitw. Ostatnio obchodziliśmy 40. rocznicę zamachu na Jana Pawła II. Kilkanaście miesięcy później papież zawierzył Rosję i świat Niepokalanemu Sercu Maryi. I właśnie od tego wydarzenia rozpoczął się upadek komunizmu. Jeśli Bóg wysłuchał ludzi wtedy, to nie ma powodów, by nie wysłuchał nas teraz. A modlitwa w tej sprawie jest naprawdę niezbędna. I to nie tylko po to, by przerwać walki, ale też po to, by zbudować nową postawę serca.