Tymczasem pracowniczka naukowa KUL Katarzyna Pejda skwitowała sprawę zabójstwa członków rodziny zamachowca z Krakowa słowami: „Trzy głosy na Konfę mniej”. Nie chodzi tylko o wątpliwą wiarygodność tego przekazu, bo autorka nie ma żadnych dowodów na polityczne sympatie rodziny zamachowca, ale o to, jaki naprawdę jest sens jej słów. Oto pani doktor stwierdza wręcz z satysfakcją, że zginęły trzy osoby, które rzekomo mogłyby oddać głos na znienawidzoną przez siebie partię polityczną. Jej słowa są przekroczeniem nie tylko granic wolności słowa, lecz także zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Na szczęście władze uczelni zareagowały szybko i zgodnie z ciężarem gatunkowym przewinienia zwolniły wykładowczynię. Niestety, tego typu wypowiedzi nie tylko rzutują na KUL, kładą się cieniem na całe środowisko naukowe, ale sprawiają, że debata publiczna zamienia się w triumf cynizmu, nienawiści i pogardy.
Doktorat z nienawiści
W obliczu tragedii nie tylko wykształcony człowiek powinien zachować szczególną powściągliwość, wypowiadać w sposób stonowany i nie mieszać sporów politycznych ze śmiercią człowieka.
