Być po stronie ofiar

Raport Państwowej Komisji ds. Pedofilii powinien boleć. I to nie z powodu zawartych w nim danych (warto mieć świadomość, że wstępnych i wymagających pogłębienia oraz analizy), ale dlatego, że za każdą z tych danych kryje się dramatyczna historia skrzywdzonego dziecka. Współczesna psychologia, ale także twarde dane zawarte w raporcie, uświadamiają, z jakim dramatem stykają się dzieci molestowane seksualnie. Ich życie diametralnie się zmienia, kończy się dzieciństwo, a rany zadane przez sprawcę określają często ich późniejszy los. I nie wolno, nigdy nie wolno o tym zapominać, tak jak nie wolno zapominać o tym, że małoletnie ofiary nigdy nie ponoszą odpowiedzialności za czyny dorosłych. Nie istnieje nic takiego jak współudział dziecka w przestępstwie pedofilii. To dorosły jest za to odpowiedzialny i nic go nie usprawiedliwia. Uświadomienie sobie tych prawd prowadzi nas do wielkiego wezwania do przemiany mentalności, do nawrócenia. Co ma ono oznaczać? To pięknie pokazał podczas międzynarodowej konferencji w Watykanie w lutym 2019 roku arcybiskup Mark Coleridge. „Nawrócenie samo w sobie pozwoli nam dostrzec, że rany tych, którzy byli wykorzystani, są naszymi ranami, że ich los jest naszym losem, że nie są naszymi wrogami, ale kością z naszych kości, ciałem z naszego ciała (por. Rdz. 2,23). Oni są nami, a my jesteśmy nimi. Tego rodzaju nawrócenie jest w rzeczywistości rewolucją kopernikańską. Kopernik udowodnił, że Słońce nie kręci się wokół Ziemi, ale Ziemia wokół Słońca. Rewolucja kopernikańska jest dla nas odkryciem, że osoby, które zostały wykorzystane, nie kręcą się wokół Kościoła, lecz Kościół wokół nich. Odkrywając to, możemy zacząć widzieć ich oczami i słyszeć ich uszami, a kiedy to zrobimy, świat i Kościół zaczną wyglądać całkiem inaczej” – mówił arcybiskup Coleridge. Raport Państwowej Komisji jest niewielkim krokiem na tej drodze nawrócenia i przemiany.