Panie Prezydencie, czekamy na aneks

Uroczystości pogrzebowe „Inki” i „Zagończyka”, zgodnie z oczekiwaniami, przerodziły się w chwytające za serce patriotyczne święto. Trudno powstrzymać wzruszenie na myśl o tym, ile dobra przez kilkadziesiąt lat Polski zniewolonej przez komunistów, i tej nowej, która z wielkim trudem zrywa pęta poprzedniej, doświadczyły pokolenia obywateli RP dzięki „zachowaniu się, jak trzeba” zastępów Żołnierzy Niezłomnych. Ich odwaga i prawość ma niezwykłą moc nawet zza grobu, a właściwie mimo braku grobu, bo przecież większość z nich ciągle tkwi tam, gdzie ukryły ich komunistyczne bestie. Gdańskie uroczystości sprzed kilku dni, wcześniej pogrzeb niezwykłego Zygmunta Szendzielarza (dowódcy „Inki” i „Zagończyka”), pokazują ogromny głód Polaków na szczere manifestacje wierności Ojczyźnie. Organizatorom pogrzebu pary żołnierzy antykomunistycznego podziemia należy się wielkie uznanie. Uroczystościami, jak ta niedzielna, naprawdę niszczymy postkomunistyczną gangrenę. Podczas poruszającego przemówienia w gdańskiej katedrze prezydent Andrzej Duda mówił o 27 latach teoretycznie wolnej Polski, która – delikatnie mówiąc – nie paliła się do przywracania pamięci o Żołnierzach Niezłomnych. Mówił również o chwale bohaterów spływającej na ich rodziny, a także o niesławie zdrajców przylegającej do ich potomnych. To prawda, iż czas od 1989 r. był naznaczony nieustanną troską władających Polską elit o dobre samopoczucie zdrajców i katów. Nie tylko dlatego, że wielu z nich, otoczonych nowymi aureolami mentorów, ekspertów, autorytetów funkcjonowało bez najmniejszych skrupułów w różnych dziedzinach życia publicznego, ale także dlatego, że znaczna część opozycji uznała ich prymat, dogadała się z nimi. Oddzielną sprawą jest tzw. resortowe pochodzenie – awans dzieci był automatyczną konsekwencją powyższego. Jednak by ten postkomunistyczny układ mógł funkcjonować bez przeszkód, należało Polakom uniemożliwić dostęp do prawdy o nim. Stąd takie trudności w odtajnianiu dokumentów SB. Stąd oparte na kłamstwie wyroki sądów wybielające współpracowników bezpieki. Stąd stanowiący szaniec dla postkomuny front medialny, wściekle szturmujący każdy przyczółek niezależnego słowa. Tajność stanowiła i nadal stanowi gwarancję bezpieczeństwa dla tych, którzy przez ponad ćwierć wieku z premedytacją trzymali „Inkę”, „Zagończyka” i innych pod płytami chodnikowymi. By skończyć z postkomunizmem, trzeba wyrzucić na światło dzienne całą najnowszą historię Polski, w tym historię postkomunizmu i kontynuowania zależności od Moskwy. Mając ciągle w uszach doniosłe i piękne słowa Pana Prezydenta, mam nadzieję, iż pójdą za nimi czyny. W kancelarii głowy państwa od lat spoczywa dokument, który po prostu mamy prawo poznać. Opinii publicznej znany jest jako Aneks do raportu z weryfikacji WSI. Najwyższy czas pozwolić obywatelom RP dokonać samodzielnej oceny jego zawartości. Najwyższy czas umożliwić zainteresowanym poznanie prawdy o jednej ze sfer postkomunizmu. Bez upublicznienia tej wiedzy, ale także bez informacji ze zbioru zastrzeżonego z archiwów IPN, mentalni i faktyczni spadkobiercy morderców m.in. „Inki” i „Zagończyka” nie utracą wpływu na przyszłość Polski.

Nasze serwisy:

Wyszukiwanie

Panie Prezydencie, czekamy na aneks

AKTUALNE PETYCJE

Dołącz do Komitetu Obrony Trybunału Konstytucyjnego. Podpisz apel!

HUMOR

Dłużej już tego nie mogli znieść

Ale ekipa

Tak bardzo mi się nudziło

NAJNOWSZE

Ukraina: Dron ewakuował rannego

Polska medalistka olimpijska zawieszona. Daria Pikulik przerwała milczenie

Zabił matkę i uciekł do lasu. Jest decyzja w sprawie aresztu

Znalezisko w kościelnej krypcie

Rumunia: Nieletni nożownik w szkole

Francja: Premier proponuje godzinę policyjną

Jedno brakujące oświadczenie kosztowało ich 250 tys. złotych

Pogrom w Poznaniu i dymisja. Jacek Zieliński stracił pracę w Koronie