A może w eterze unosi się ostatnio jakiś dobry dla Polski duch, który sprawia, że zaczynamy – jak to ujął prezydent – przechodzić do szarży? Z czego jednak ten nastrój miałby się brać – z jakich to sukcesów państwa polskiego? Z całkowitego wykluczenia nas z rozmów o przyszłości Ukrainy – co stanowi najlepszą recenzję naszego realnego znaczenia? Z tego, że tak małe państwo jak Litwa zdążyło przed nami wybudować gazoport, mimo że rozpoczęło budowę już po nas? Z efektów walki ministra Bartosza Arłukowicza z kolejkami w służbie zdrowia? A może z mnogości afer – Amber Gold, informatycznej, taśmowej, hazardowej…? Nazywanie wypowiedzi prezydenta „propagandowymi” byłoby obrazą dla propagandystów. Jest to zwykły bełkot, nielicujący z powagą urzędu, który sprawuje.
Prezydent bez powagi
Co działo się w głowie prezydenta Bronisława Komorowskiego, kiedy mówił, że ostatnie sukcesy naszych piłkarzy i siatkarzy są efektem „ogólnego rozwoju państwa polskiego”?
A może w eterze unosi się ostatnio jakiś dobry dla Polski duch, który sprawia, że zaczynamy – jak to ujął prezydent – przechodzić do szarży? Z czego jednak ten nastrój miałby się brać – z jakich to sukcesów państwa polskiego? Z całkowitego wykluczenia nas z rozmów o przyszłości Ukrainy – co stanowi najlepszą recenzję naszego realnego znaczenia? Z tego, że tak małe państwo jak Litwa zdążyło przed nami wybudować gazoport, mimo że rozpoczęło budowę już po nas? Z efektów walki ministra Bartosza Arłukowicza z kolejkami w służbie zdrowia? A może z mnogości afer – Amber Gold, informatycznej, taśmowej, hazardowej…? Nazywanie wypowiedzi prezydenta „propagandowymi” byłoby obrazą dla propagandystów. Jest to zwykły bełkot, nielicujący z powagą urzędu, który sprawuje.