Z tej perspektywy zatem toczący się atak wcale nie falsyfikowałby tezy o tym, że Rosja naprawdę chce rozejmu, próbując wcześniej zagarnąć, ile się da. Problem jednak w tym, że o ile do 24 sierpnia wszystko wskazywało na to, iż dywersanci zostaną zgnieceni przez armię ukraińską i rozejm pozwoliłby im doczekać gotowości operacyjnej Rosji do wystąpienia na większą skalę, o tyle teraz, kiedy ta gotowość została osiągnięta, nie sposób dopatrzeć się interesów Kremla w zawieszeniu broni.
Ukraińcom powinno zależeć na wygaszeniu walk, ale nie na rozejmie, który oznaczałby zamrożenie walk, tak jak w Naddniestrzu. Z tą jednak różnicą, że przez wiele miesięcy Rosja byłaby zdolna w każdej chwili do wznowienia konfliktu. Byłby to instrument łamania prestiżu i powagi władz naczelnych w Kijowie.