Pamięć o ludobójstwie

Do końca życia moja śp. babcia w dniu 5 lutego obchodziła smutną rocznicę. W tym bowiem dniu, w 1945 r., a więc wiele miesięcy po przejściu frontu, w Baryszu koło Buczacza, w którym mieszkało wielu jej krewnych, przyjaciół i znajomych, doszło do ludobójstwa na polskiej ludności. Z rąk banderowców z UPA zginęło 135 Polaków, w tym wiele kobiet i dzieci. Nie miał kto ich bronić, bo większość mężczyzn, wcielonych do wojska, szła w tym czasie na Berlin, a Armia Krajowa, mocno przetrzebiona przez NKWD, już wtedy nie istniała. Ci, którzy ocaleli, zostali wywiezieni na ziemie zachodnie. W czasach PRL nie wolno było o tych wydarzeniach mówić. Jedynie bliscy pomordowanych, w tym i moja babcia, zamawiali w tym dniu msze święte żałobne. Niestety, obecnie też jest niewiele lepiej. Wspominanie pomordowanych Polaków nie jest bowiem poprawne politycznie, bo ponoć przeszkadza dobrym relacjom z Ukrainą. I także dobremu samopoczuciu tych, którzy ciągle wierzą, że poprzez zapomnienie można dojść do pojednania. Oj, durnota, durnota, jak mówią Kresowianie.

Nasze serwisy:

Wyszukiwanie

Pamięć o ludobójstwie

Wesprzyj niezależne media

HUMOR

Wybredna

Rada

Spory zasób wiedzy

NAJNOWSZE

Śmiertelny wypadek na Pomorzu. Kierowca trafił do aresztu

Jastrzębowski zmiażdżył Niesiołowskiego. To musiało zaboleć „jurnego Stefana”

Nawet kilka tysięcy złotych zwrotu z PIT dla rodziców

Szokujące sceny w stolicy. Stanem nastolatki zainteresowali się przechodnie

Niemiecki gigant w tarapatach. Zysk spadł prawie o połowę

Ponad 100 tysięcy podpisów. W Krakowie będzie referendum? Ważą się losy Miszalskiego

Profanacja na koncercie znanej polskiej aktorki. To atak na katolików

Holenderski bank apeluje: Trzymajcie w domu gotówkę