Proces ten może dokonać się w trzech wymiarach. W dziedzinie relacji międzyludzkich. Można zadać sobie pytanie: „Jeśli to co przydarzyło się tobie - stało by się twojej przyjaciółce, co byś poradziła jej zrobić?”. W wymiarze przestrzeni. „Gdybyś wyżej siedział i więcej widział, to co byś zobaczył?”. W wymiarze czasu. „Wyobraź sobie, że minął miesiąc od teraz, jakich byś się spodziewał efektów po twoim działaniu?”
Wykorzystanie zmiany perspektywy może pomóc osobą mającym problem z obserwowaniem lub opisywaniem emocji, doznań i myśli. Dzięki tej zmianie, można uzyskać lepszy wgląd w swoje wnętrze bez odczuwania zewnętrznej presji. Dobrym pytaniem jest: „Gdybyś był jedną z osób, która widzi jak tracisz panowanie nad sobą i jesteś bardzo zdenerwowany, co byś zobaczył? Jakie słowa byś usłyszał? Jakie wyrazy twarzy lub gesty byś zaobserwował? Jakie emocje by one wyrażały?”.
Ze względu na wychowanie, wzorce kulturowe, czy pewne cechy osobowości, niektórym ludziom ciężko doświadczać pozytywnych uczuć w stosunku do samych siebie. Tu też może być pomocna zmiana perspektywy: Można zadać sobie pytanie. „Gdybym był na miejscu mojego przyjaciela, który jest życzliwy wobec mnie, co chciałbym sobie teraz powiedzieć?”
Wobec życiowych problemów, niektórym trudno zidentyfikować rzeczy, które mają znaczenie w życiu. Pytanie co jest dla mnie ważne? może być za trudne. I tu można posłużyć się zmianą perspektywy. „Przenoszę się w czasie do momentu, w którym nie miałem problemów a życie było przyjemne. Co wtedy robiłem?”
Inną możliwością jest przyjęcie perspektywy drugiej osoby: „Gdybym spotkał bliską osobę, która mnie zna i mam do niej zaufanie i spytałbym ją co jest dla mnie ważne? - jakby odpowiedziała?”
Pomocną - bo oczyszczającą jest też perspektywa śmierci. „Gdyby został mi tylko rok życia w dobrej kondycji – co bym robił?