Szczawno-Zdrój uzdrowisko znane od średniowiecza

Winston Churchill, Joseph Conrad, cesarz Wilhelm II, Zygmunt Krasiński, Henryk Wieniawski – to słynne osoby, które kurowały się przed laty w Szczawnie-Zdroju. Pierwsze wzmianki o leczniczych wodach mineralnych pochodzą z końca XVI w. Uzdrowisko kusi piękną architekturą, licznymi parkami, bliskością malowniczych gór oraz bogatą ofertą medyczną i rehabilitacyjną.

Autor: ps

Przykuta; creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0

Zakład Przyrodoleczniczy

Zabytkowa pijalnia wód mineralnych wraz z drewnianą halą spacerową wciąż dobrze się prezentuje.
Ogromny, neobarokowy Dom Zdrojowy to jedno z najbardziej okazałych sanatoriów w Polsce. Jego charakterystyczna bryła była inspiracją dla budowniczych sopockiego Grand Hotelu. Z kolei otwarty pod koniec XIX w. Teatr Zdrojowy zachwyca rokokowymi zdobieniami. Blisko jest choćby Zamek Książ u stóp Gór Wałbrzyskich.

Uzdrowiskowy charakter Szczawna-Zdroju był znany od średniowiecza. Bogate jest w wody lecznicze, szczawy wodorowęglanowo-sodowo-wapniowo. Po raz pierwszy właściwości lecznicze wód zbadano 1597. Skład chemiczny wód, medyczne ich zastosowanie oraz wyniki przeprowadzonych analiz, zostały opisane w wydanej we Wrocławiu w 1777 r.

Szczawno-Zdrój zyskało popularność w I poł. XIX wieku, rozbudowano uzdrowisko i w miejscowości powstał teatr i park zdrojowy. Kolejny okres rozwoju uzdrowiska przypadł na początek XX w. W latach 1908-1911 zbudowano wytworny „Grand Hotel”. W 1924 r. otwarto pole golfowe, które wkrótce zaczęło gościć znanych golfistów z całej Europy.

W 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski. W okresie od 1945 do 1946 funkcjonowała nazwa Solice Zdrój, ostatecznie przyjęto jednak obecną formę.

Zabytki: historyczne założenie urbanistyczne, z XIII–XIX w./XX w.; zespół zabudowań zdrojowych, z l. 1822-1894; teatr zdrojowy; pijalnia wód; hala spacerowa; muszla koncertowa; altana nad źródłem; park „Szwedzki”, ul. Spacerowa-Nizinna, z pierwszej ćw. XX w.; wieża widokowa na Wzgórzu Gedymina, z 1822 r.; hotel zdrojowy „Grand Hotel”; park zdrojowy im. H. Wieniawskiego; wieża zegarowa Anny, wzniesiona w stylu neogotyckim w 1818 r.; kościół parafialny Wniebowzięcia NMP z l. 1936–1937.