Przyroda na wyciągnięcie ręki: Co wiesz o... pliszce cytrynowej?

W Polsce gniazduje m.in. w okolicach ujścia Redy w Nadmorskim Parku Krajobrazowym, nad zbiornikiem Siemianówka i na Bagnach Biebrzańskich, obserwowana także w granicach użytku ekologicznego „Zielone Wyspy”.

Zamieszkujący środkową i północną Azję, Europę Wschodnią po wschodni skraj Europy Środkowej, oraz wyspowo Europę Północną. 

Samiec w szacie godowej ma cytrynowożółtą głowę z czarnymi bokami. Spód ciała cytrynowożółty, wierzch szary. Skrzydła ciemne z dwoma białymi paskami. Ogon długi, czarny z białymi brzegami. Samce w szacie spoczynkowej i samice jednolicie żółte lub żółto-białe, z szarobrązowym grzbietem i karkiem. Ptaki młodociane (w pierwszej szacie zimowej) są z wierzchu jasnoszare, od spodu brudnobiałe i przypominają pliszkę siwą. Cechą odróżniającą jest brak ciemnej przepaski na piersi. Wymiary średnie: długość ciała ok. 17–18 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 24–25 cm, masa ciała 18–25 g.

Zamieszkuje podmokłe łąki, bagna, tundra, brzegi rzek. Gniazdo buduje na ziemi. Składa 4–6 cętkowanych jaj. Wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice przez około dwa tygodnie. Pisklęta są w pełni opierzone po 13–15 dniach od wyklucia. Pożywienie ptaka to owady i inne bezkręgowce.

Liczebność populacji europejskiej szacuje się (2015) na 323–746 tysięcy dorosłych osobników; obliczona w oparciu o te dane liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 2–5 milionów dorosłych osobników. Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy.

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową, został sklasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia.