Motyle latające klejnoty: szlaczkoń szafraniec

Skrzydła o rozpiętości 40-46 mm. Wyraźnie zaznaczony dymorfizm płciowy. Siedlisko - murawy kserotermiczne, suche polany wśród lasu, przydroża, wrzosowiska, przesieki pod liniami wysokiego napięcia, nasłonecznione zbocza i wzgórza. Gatunek nizinny - nie występuje w górach.

 Okres lotu w dwóch pokoleniach. Pierwsze od połowy maja do połowy czerwca, drugie od początku lipca do końca sierpnia. Lot jest szybki. Podczas spoczynku i żerowania motyl trzyma skrzydła złożone.

Żółtobiałe jaja składane są na wierzchniej stronie liści; gąsienice objadają wierzchołki gałązek (liście, pąki i kwiaty). Od gąsienic innych szlaczkoni odróżniają się białą linią na boku. Gąsienice żerują na szczodrzeńcu ruskim i rozesłanym oraz na szczodrzyku czerniejącym.

Należy do najbardziej zagrożonych gatunków w Europie. Wrażliwy na zmiany środowiskowe z uwagi na duże wahania liczebności. Przyczyny zanikania gatunku nie są jeszcze poznane, ale najprawdopodobniej mają związek z zanikaniem środowisk występowania i zmniejszaniem się bazy pokarmowej.

W Polsce gatunek objęty był częściową ochroną gatunkową, od 2017 roku podlega ochronie ścisłej.