Ani nadmiar pochwał, ani częste ganienie nie powinny wpływać na zachowanie związane z realizacją wyznaczonego celu. Możemy być wierni samym sobie i swoim wartościom bez względu na to, co zdarza się w naszym w życiu. Ważniejsze jest to w jaki sposób postrzegamy i przyjmujemy to, co nas dotyka.
Co do zdarzeń zewnętrznych [można przyjąć], że albo są dziełem przypadku, albo opatrzności. A nie należy ani się gniewać na przypadek, ani żalić na opatrzność. Marek Aureliusz, Rozmyślania
Sztuka życia nie jest oparta na hipotezach i wymyślonej teorii. Byłoby to ryzykowne, gdyż stawiane hipotezy i teorie mogą zostać obalone lub zdezaktualizować się.
Sztuka życia oparta jest na praktyce, która ma zastosowanie uniwersalne i nie traci ważności. Obowiązek związany z wybraną rolą życiową należy wykonać jak najlepiej się to potrafi - bez względu na okoliczności. Sztuka życia to także dobry kontakt z innymi ludźmi. Można stawać się doskonalszym jedynie wspólnie z innymi ludźmi oraz dzięki nim. Stąd bycie człowiekiem to pomoc innym oraz branie za nich odpowiedzialności. Praktykę stoicką można porównać do kamiennej kuli w tym sensie, że każda strzała, która zmierza do niej ześlizguje się z jej powierzchni.
Człowieka opanowanego i dojrzałego poznamy po czynach, po tym, co robi i jak się zachowuje, po jego reakcjach na to, co przynosi los. Życie jest jedynym sprawdzianem, jedynym testem dla naszych umiejętności.
