Z pośród wielu potrzeb można szczególnie przyglądnąć się trzem zasadniczym grupom:
- potrzeba bycia w związku, w którym czujemy się bezpiecznie.
- potrzeba bycia przyjętym, zaakceptowanym, zauważonym.
- potrzeba intymności i czułości.
Ludzie potrzebują kochać i być kochanymi nie tylko w sensie seksualnym. W przypadku braku doświadczenia miłości i poczucia przynależności, wiele osób nie radzi sobie z samotnością, odrzuceniem, lękiem, depresją.
Ważną rolę w zaspakajaniu swoich potrzeb odgrywa postawa współczucia wobec samego siebie. Nie chodzi oczywiście o użalanie się nad sobą, ale o świadomość swoich potrzeb i respektowanie ich. Innym określeniem jest wyrozumiałość i życzliwość wobec samego siebie oraz umiejętność refleksyjnego rozumienia własnego cierpienia, swoich ograniczeń, nieudolności i trudnych emocji.
Badania naukowe wykazały, że współczucie wobec samego siebie pozytywnie kształtuje emocjonalne funkcjonowanie człowieka. Takie nastawienie do samego siebie sprawia, że mamy wyższą samoocenę, jesteśmy mniej depresyjni, odczuwamy mniej trudnych a więcej pozytywnych emocji, czujemy się mniej osamotnieni.
Zarówno u osób o niskiej jak i wysokiej samoocenie postawa współczucia wobec samego siebie stanowi istotny czynnik chroniący przed depresją i przykrymi emocjami.
