Roślina była zbierana i wykorzystywana do spożycia, jako warzywo na tzw. przednówku, oraz w czasie braków żywności podczas I i II wojny światowej. Podczas oblężenia Leningradu uratowała wielu ludzi przed szkorbutem i śmiercią głodową. Była zbierana i zjadana przez liczne plemiona Indian amerykańskich. W Ameryce Południowej uprawiana jest spokrewniona z nią komosa ryżowa, będąca źródłem pożywnych nasion zbieranych na kaszę. Roślina ma dużo białka (16%), węglowodanów (49%), witaminy C, prowitaminy A.
W Polsce jest pospolita i rośnie na całym obszarze kraju. W górach występuje do tej wysokości, co uprawy rolnicze. Rośnie na przydrożach, śmietniskach, rowach, nieużytkach, terenach kolejowych i poprzemysłowych. Jest częstym chwastem w uprawach rolniczych; w burakach, kukurydzy, ziemniakach, roślinach strączkowych, rzepaku jarym, zbożach jarych.
Starsze liście i nasiona są trujące, zawierają saponiny, kwas szczawiowy, alkaloidy (betacyna, betaksantyna) i kwas oleanolowy. Łatwo jednak pozbawić ich trujących składników – przed spożyciem muszą być gotowane, a wodę po gotowaniu odlewa się. Z nasion można przyrządzać mąkę i kasze.
