Bażanty – ptaki polskich pól i łąk

Bażanty żyją na skraju pól i łąk, w trzcinach i wiklinie. Preferuje tereny nizinne  z dużą ilością krzewów. Ptaki prowadzą osiadły tryb życia. Zdarza się jednak, że samce koczują na odległość kilkudziesięciu kilometrów. Bażanty nocują na drzewach. Latają słabo, a do lotu zrywają się z głośnym łopotem skrzydeł. 

Bażanty zjadają pokarm roślinny (części zielone, nasiona, owoce, korzenie, bulwy i kłącza) oraz owady (między innymi stonkę ziemniaczaną), dżdżownice, pajęczaki i ślimaki. Wyjątkowo ofiarami bażantów padają żaby, zaskrońce, norniki i ryjówki. Pokarmu bażanty szukają poprzez rozgrzebywanie ziemi. 

Głowa u samców jest najczęściej zielona z metalicznym połyskiem, dwoma niewielkimi czubkami, a wokół oczu występuje duża czerwona, naga plama, biała obroża na szyi, plecy rdzawe, złotawe z fioletowym połyskiem, pióra są rdzawe z jasnym brzegiem, pstre barki. Pióra wyglądają jak łuski, przód ciała ciemny, metalizujący, ogon długi, żółtobrunatny z prążkami. Nogi są zaopatrzone w ostrogi. Samica jest mniejsza i niewidoczna w zlewającym się z otoczeniem, szarorudym kolorze z ciemnymi prążkami na grzbiecie. Ogon krótki. 

Bażant jest poligamiczny. Gniazdo buduje na ziemi w otoczeniu gęstych traw i gałęzi. Wyprowadza 1 lęg w roku - w Polsce w maju i czerwcu. Jaja samica składa w maju w liczbie 10-12, czasem nawet 18. Jaja wysiaduje tylko samica przez 24 dni od chwili złożenia ostatniego jaja. Młode zaraz po wykluciu szukają pokarmu samodzielnie.