Rosyjskim staraniom do utrzymania wojskowej obecności w byłych republikach sowieckich towarzyszą usilne starania tych republik, by wyciągnąć z tego jak najwięcej zysków. Jak donosi Ośrodek Studiów Wschodnich w swoim poniedziałkowym biuletynie: „20 sierpnia minister obrony Rosji Anatolij Sierdiukow podpisał w Kijowie ze swoim ukraińskim odpowiednikiem Dmytro Sałamatinem protokół zmieniający porozumienie w sprawie użytkowania przez Rosję poligonu lądowego NITKA na Krymie. (…)Kijów zapowiada (…) podwyższenie opłat za użytkowanie poligonu (z 700 tys. do 2 mln dol.)".
Ukraińcy chcą ponadto udostępniać swój unikalny poligon – można na nim ćwiczyć „starty i lądowania w warunkach jak na lotniskowcu” – innym krajom np. Chinom. Podniesienie opłat za użytkowanie przez Rosję baz na swoim terytorium proponują także Tadżykistan i Kirgistan. Kraje te żądają także skrócenia negocjowanych nowych umów z 49 do maksymalnie 15 lat użytkowania. Za możliwość korzystania z kluczowej dla Rosji stacji radiolokacyjnej w Azerbejdżanie także przyjdzie Moskwie zapłacić więcej, gdyż Baku zapowiada tę podwyżkę już od początku roku.
Według Agaty Wierzbowskiej-Miazgi, analityk OSW, „problemy z regulacją statusu rosyjskich baz i obiektów wojskowych świadczą o tym, że Moskwa nie dysponuje na tyle silnymi instrumentami wpływu w regionie, by przeforsować satysfakcjonujące dla siebie porozumienia.” Państwa postsowieckie nie chcą być traktowane przedmiotowo i stąd sprzeciw wobec forsowanej przez Rosję integracji.
