Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Trzeba być czymś na tej wadze…. Łysiak: Nasi sąsiedzi tylko czekają na nasz upadek

- Podobnie jak przed wiekami – sąsiedzi nasi tylko czekają na nasz upadek, ba, już zacierają ręce, już wypatrują chwili, w której Polska tak się osłabi wewnętrznymi walkami, iż stanie się podatna na ataki z zewnątrz. Obyśmy nigdy ich nie doczekali - pisze w felietonie dla niezalezna.pl Tomasz Łysiak.

Karuzela wydarzeń tak bardzo przyśpieszyła w Polsce, iż można odnieść wrażenie, że kraj podąża ku jakiejś przepaści. Przypominają się kasandryczne głosy polskie z doby przedrozbiorowej, przestrogi Piotra Skargi, przepowiednie narodowych profetów. Z głów już dymi i paruje. Gdybyśmy byli w dawnych wiekach może chwytano by szabel, pojedynkowano się, ścinano wzajem łby. Na szczęście nie nosimy szabel przy pasach. Jednak to, co wyprawia się u szczytów władzy – deptanie już nie tylko prawa, ale też godności i podstawowych wolności, które dla Polaków zawsze znaczyły tak wiele – to naprawdę za wiele. Myśmy wolność ukochali ponad wszystko.

Owszem, czasem aż do tego stopnia, że nas to łaknienie bycia wolnym, również na planie osobistym, osłabiało, wystawiało na ciosy silnych, bezwzględnych państw zaborczych – Prus (a potem Niemiec), Rosji (a potem bolszewików i Sowietów), Austrii. Z drugiej strony dawało nam siłę nieprawdopodobną, tytaniczną, by „być czymś na tej wadze, gdzie się wszystko niańczy w bladze”. To dzięki tej sile, umiłowaniu wolności, potrafiliśmy się bić z wrogiem – także wtedy, gdy albo zwycięstwo było niepewne, czy wręcz szansa na nie była znikoma. Liczyło się, żeby nie ustawać w walce. W końcu któraś z tych wolnościowych walk musi przynieść efekt, w końcu któreś kolejne powstanie przyniesie nam niepodległość – tak się kołatało w tyle głowy. Inni studzili, mówili: zostań w domu, nie marnuj krwi i zasobów, czekaj. Postaw najpierw rozum na tych szalach, a potem serce gorące. Wbrew pozorom obie strony miały rację. I obie się myliły. Razem miały jednak zawsze Polskę w duszy. 

Cóż nam teraz z takich myśli? Być może to, że trzeba czasem trwać w uporze, w nieustannej walce o dobro wyższe i ważniejsze niż nasz codzienny ciepły byt – trzeba wytrwać, bo tylko wtedy jest jakaś szansa, jakiś płomyk nadziei, że ten gmach zła, to zamczysko złych rządów pęknie, runie, że znajdzie się wyłom. 

Bo podobnie jak przed wiekami – sąsiedzi nasi tylko czekają na nasz upadek, ba, już zacierają ręce, już wypatrują chwili, w której Polska tak się osłabi wewnętrznymi walkami, iż stanie się podatna na ataki z zewnątrz. Obyśmy nigdy ich nie doczekali. 

Źródło: niezalezna.pl

Wesprzyj niezależne media

Ten materiał powstał dzięki wsparciu Czytelników. Pomóż nam pisać dalej

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska