Jak zaznaczono w opisie tego produktu na stronie ministerstwa, jest to ciasto o stożkowatym kształcie, z charakterystycznymi wypustkami przypominającymi sęki, w którego przekroju widoczne są brązowe paski, co przypomina słoje drzewa.
Zwykle wypiekane są sękacze o wysokości ok. 50 cm, ale rozmiary zależą od ilości składników użytych do przygotowania ciasta. Tyle, ile centymetrów wysokości ma mieć, tyle samo trzeba użyć jaj. Sękacza jest w smaku lekko słodki i wilgotny. Składnikiem, który wyróżnia sękacz z Puszczy Rominckiej, jest dodatek aromatu arakowego.
Jak przypomniano, tradycja wypieku sękacza sięga prastarych czasów. Obecnie jest on ciastem charakterystycznym dla wschodniej części Polski, które utrwaliło się w lokalnej tradycji kulinarnej. Pojawia się na stołach podczas uroczystości rodzinnych i świąt. Jest ceniony ze względu na walory smakowe, wygląd i trwałość.
Wydarzeniem promującym sękacze z Puszczy Rominckiej jest Święto Sękacza, które odbywa się od kilkunastu lat latem w Żytkiejmach.
Na listę produktów tradycyjnych jest wpisywana żywność stanowiąca element dziedzictwa kulturowego regionu, którą wytwarza się tradycyjnymi metodami, wykorzystywanymi co najmniej od 25 lat. Wnioski o wpis składa się do urzędu marszałkowskiego, który dokonuje oceny produktu i jego zgodności z dziedzictwem kulinarnym regionu. Decyzję o umieszczeniu na liście podejmuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Lista jest publikowana na bieżąco, na stronie internetowej resortu.
Obecnie zarejestrowane jest na niej ponad 1,9 tys. produktów, z czego 47 z województwa warmińsko-mazurskiego, które pod tym względem znajduje się na końcu listy regionów. Wśród tradycyjnych produktów z Warmii i Mazur najwięcej jest wyrobów mięsnych, piekarniczych i cukierniczych oraz miodów.
