Zdaniem sądu nie ma przekonującego dowodu na to, że Kowalczyk został zarejestrowany jako TW. Sędzia Grzegorz Waloch wskazał w uzasadnieniu orzeczenia sądu, że notatki z rzekomych spotkań naukowca z funkcjonariuszami SB były nieprawdziwe.
Jednym z ważniejszych w ocenie sądu faktów było to, że przy podpisach przełożonych funkcjonariusza SB na dokumentach, które miały świadczyć o werbunku Kowalczyka nie ma dat.
- Zostały one wytworzone w dacie późniejszej niż data, która została wskazana na tych dokumentach, a treść ich nie odpowiada prawdzie. Sąd nie miał zatem podstaw, ażeby uznać, że Andrzej Kowalczyk zobowiązał się do współpracy, nie mógł posiadać świadomości, że jest tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa i jakiekolwiek jego spotkanie z funkcjonariuszem SB miałoby być spotkaniem w charakterze tajnego współpracownika, to zaś powoduje, że odpadła podstawowa przesłanka do uznania go za taką osobę przez sąd
– podkreślił w uzasadnieniu sędzia Grzegorz Waloch.
Sam fizyk odmówił komentarza w tej sprawie. Jego pełnomocnik Marek Poksiński stwierdził, że od początku on i jego klient utrzymywali, że Kowalczyk nie jest kłamcą lustracyjnym.
- Ja jestem w ogóle przeciwnikiem tejże ustawy. Wyraźnie wyrażam się, że ściganie ludzi po 28 latach od przemian, kiedy są już emerytami, jest po prostu wręcz karygodne i nie powinno mieć w ogóle miejsca. Pan Andrzej nie współpracował, to zdolny fizyk i takie rzeczy jak jakieś donoszenie go kompletnie nie interesowały
– wskazał Poksiński.
Orzeczenie sądu nie jest prawomocne. Prof. Kowalczyk przeszedł na emeryturę we wrześniu.
Sprawa dotyczyła oświadczenia lustracyjnego złożonego w 2008 r., gdy naukowiec obejmował funkcję prodziekana ds. kształcenia i badań naukowych Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UMK.
- Mamy teczkę personalną i teczkę pracy. W teczce są informacje operacyjne, które były według twórcy tych informacji przekazane przez TW "Andrzeja". Jest również oświadczenie o zachowaniu w tajemnicy kontaktów. Z całości dokumentów wynika, że pan Kowalczyk wiedział, co to jest kontrwywiad i co to jest SB. Współpraca miała miejsce w latach 1982-1987. On mówi, że po jego drugim wyjeździe do Wielkiej Brytanii już nic nie było, ale gdyby była to prawda, to nie byłoby dalszych notatek. Podejrzewam, że tak jak w wielu innych sytuacjach, gdy zaczynały się strajki studenckie, w stoczni czy hucie Lenina, a system zaczynał się sypać, stwierdził on, że już nie będzie współpracował. Gdy wiatr się zmienił, to niektórzy ludzie zachowywali się jak chorągiewki
– podkreślał we wcześniejszych rozmowach z dziennikarzami o tej sprawie prokurator z IPN Krzysztof Grodziewicz.
Strony mogą złożyć apelację od piątkowego orzeczenia.