Mowa o dodatku pielęgnacyjnym, który obecnie wynosi 366,68 zł miesięcznie. Jest wolny od podatku dochodowego i nie podlega egzekucji sądowej ani administracyjnej. ZUS wypłaca go razem z emeryturą lub rentą w jednym przelewie.
Osobom, które ukończyły 75 lat i pobierają świadczenie emerytalno-rentowe uprawniające do dodatku, ZUS przyznaje go z urzędu. Nie trzeba składać wniosku ani zaświadczenia o stanie zdrowia.
Dodatek pielęgnacyjny - jaki wniosek
Druga grupa to emeryci i renciści poniżej 75. roku życia, którzy mają orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji. Oni muszą złożyć do ZUS wniosek EDP oraz druk OL-9, czyli zaświadczenie o stanie zdrowia wypełnione przez lekarza prowadzącego. Tu jednak ważny szczegół. Lekarz musi podpisać druk OL-9 nie wcześniej niż miesiąc przed dniem złożenia wniosku.
Wniosek można złożyć osobiście lub przez pełnomocnika w dowolnej jednostce ZUS. ZUS rozpatruje sprawę w ciągu 30 dni od wyjaśnienia wszystkich okoliczności.
Warto wiedzieć, że sam znaczny stopień niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji nie jest wystarczającą podstawą do przyznania dodatku. Decyduje orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Komu nie przysługuje dodatek pielęgnacyjny
Są dwa przypadki, gdy świadczenie nie jest wypłacane mimo spełnienia warunków wiekowych lub zdrowotnych.
Dodatek nie przysługuje osobie, która przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym powyżej dwóch tygodni w miesiącu.
Drugi przypadek to równoczesne pobieranie zasiłku pielęgnacyjnego wypłacanego przez gminę. Obu świadczeń nie można łączyć. Osoba, której ZUS przyznał dodatek pielęgnacyjny, powinna poinformować o tym właściwy organ wypłacający zasiłek.
Natomiast inwalidzi wojenni uznani za całkowicie niezdolnych do pracy i samodzielnej egzystencji mają prawo do wyższej stawki, wynoszącej 550,02 zł miesięcznie.
