Powraca ból związany z rozstaniem z bliskimi, kochającymi nas i przez nas kochanymi. Odżywają wielka tęsknota za spotkaniem z nimi i żal, że w tym życiu spotkanie z nimi nie jest już możliwe… A spośród tych przeżyć wypływa jedno z najważniejszych pytań, które dręczyło już biblijnego Koheleta: czy to wszystko ma sens? Słynny psychoterapeuta Viktor E. Frankl pisze: „mniej chodzi o to, czy życie człowieka jest pełne przyjemności, czy cierpień, czy jest długie, czy krótkie; chodzi o to, czy jest sensowne”. Pytamy nad grobami: czy mają sens nasze codzienne zmagania się z życiem i czynienie dobra, osiągnięcia i okruchy szczęścia, bóle i niepowodzenia, rozczarowania i gorycze, spotkania i bolesne rozstania…? Niepokój Koheleta jest kuszony przez absurd. Jednak kwestionują go krzyże, które odsyłają do zmartwychwstania.
Pytanie Koheleta, groby, krzyż
Podczas odwiedzania grobów budzi się w nas świadomość ważnych wydarzeń i wartości, z których zazwyczaj nie zdajemy sobie na co dzień sprawy. Wspominając osoby, które wpłynęły znacząco na nasze życie, budzi się w nas wdzięczność.
