Ciekawi mnie, jak czasami nawet niegłupi przecież ludzie mogli doprowadzić się do sytuacji, w której mówią, myślą i robią równocześnie rozbieżne rzeczy. Czy dojdą kiedykolwiek do psychicznego ładu? Osobną kwestią jest też to, jak zareaguje na zamach na swoje przywództwo Grzegorz Schetyna. Bo przecież jeśli chciałby zareagować po swojemu, to kilkoro co najmniej prominentnych działaczy PO (Joanna Mucha, Borys Budka czy ostatnio nawet Małgorzata Kidawa-Błońska) mówiących o potrzebie zmiany szefa partii mogłoby zacząć się pakować. A z kolejnej strony, czy to pierwszy raz, gdy Platforma popada w wewnętrzną sprzeczność? Dziwne tylko, że tak wielu Polaków wciąż tej sprzeczności i braku logiki w działaniach wybieranej przez siebie partii zupełnie nie dostrzega.
Platforma jak zawsze na rozdrożu
Z której strony by na to spojrzeć, wewnętrzna sytuacja w Platformie Obywatelskiej robi się coraz ciekawsza. Z jednej strony buduje się narrację o wygranych wyborach do Senatu, w których, przypomnę, PO przegrała z PiS różnicą pięciu mandatów, a z drugiej coraz głośniej mówi się o konieczności zmiany przewodniczącego partii.
