Zapewne też i koniec politycznej kariery tego osobnika. Tyle że żyjemy w Polsce. Więc od razu się nasuwa kilka wniosków. Po pierwsze, Sienkiewicz był tak pijany, że przynajmniej nic nie mówił. Zważywszy na to, jak kuriozalny bełkot polityk ten z zasady z siebie wypuszcza, jest to na pewno zmiana in plus. Po drugie, z powodu zatrucia alkoholowego Sienkiewicz był obecny na wspomnianej sali ledwie kilka minut, nie zabrał głosu oraz – co istotne – nie uczestniczył w żadnych głosowaniach. Znów ciężko nie pochwalać tej sytuacji, jakże lepszej od standardowego stanu rzeczy. Aż chciałoby się zaproponować Sienkiewiczowi, żeby pił jeszcze więcej, wciąż. Nie tylko zresztą on, ale i reszta jego kolegów partyjnych. Skoro zresztą już mowa o jego kolegach, to powiedzmy sobie szczerze. Na ich tle pijany Sienkiewicz znów wypada jak prawdziwy diament.
Porównajmy go z takim Brejzą i cyrkiem, jaki urządził w sprawie Pegasusa. To, jak przyrównywał się do Nawalnego, jak sugerował, że nocami Kaczyński włamuje się do telefonu jego żony, żeby rozsyłać SMS-y z groźbami bombowych ataków. Albo i sam Budka, bohater, który Sienkiewicza z sali posiedzeń wyprowadził, który dziś przyrównuje pytania o stan trzeźwości posła Platformy do zamordowania Adamowicza. Bądźmy uczciwi, oni zachowują się, jakby byli nie po alkoholu, tylko po narkotykach... I to bardzo ciężkich.
Dlatego, podsumowując, naprawdę sądzę, że nie powinniśmy „czepiać się” Sienkiewicza. W porównaniu z resztą swoich kolegów zachował się, będąc pijanym, dużo lepiej.
Zamiast go więc atakować, zmieńmy taktykę. Zacznijmy po prostu proponować posłom PO wódkę.
