„Nie byle kim” okazali się popularna ostatnio amerykańska czarnoskóra (to bardzo ważne!) poetka Amanda Gorman i Marieke Lucas Rijneveld z Holandii, mająca tłumaczyć dla tamtejszego czytelnika jej dzieła. Jak donosi „NG”, pomimo nagród i docenienia przez miejscowe elity Rijneveld się do tego nie nadaje, ponieważ nie jest osobą czarnoskórą, a tylko taka może oddać wrażliwość poetki. Wycofała się więc, nawet przeprosiła i tu sprawa, już przecież wystarczająca, by stać się obrazem wykoślawionej politycznej poprawności, bynajmniej się nie kończy. Czytelnik „NG” długo bowiem będzie myślał, że cały czas chodzi o kilka osób, co sugeruje używana w tekście liczba mnoga („tłumacze”, „biali”, „podziękowali” itd.). Coś jednak tu nie gra, ponieważ nazwisko pojawia się tylko jedno. I faktycznie, gdy wpisać je w wyszukiwarkę, okazuje się, że chodzi o uznaną pisarkę, mającą problem ze swoją tożsamością płciową, czującą się kimś pomiędzy mężczyzną a kobietą. To rozdwojenie zaowocowało używaniem przez nią zaimka „They” (oni), o który potknęli się autorzy newsa tłumaczonego bezrefleksyjnie z angielskiego. W ostatnich dniach pełno jest awantur o uznawanie bądź nie rozmaitych tożsamości i samo-identyfikacji, a rewolucja, jeśli nawet swoich dzieci nie pożera, coraz brutalniej je musztruje i napuszcza na siebie. A także dzieli na lepsze i gorsze. Biała pisarka czująca się trochę pisarzem przegrywa w tym pojedynku z 22-letnią czarnoskórą poetką i aktywistką, recytującą wiersz na inauguracji Joego Bidena. Z obojgiem szans nie mają chcący nadążyć przecież dziennikarze, a na samym końcu jesteś Ty – czytelniku.
Geografowie wśród bezdroży
Czy można wyprowadzić na bezdroża nawet tak wydawałoby się doświadczonych specjalistów jak dziennikarze „National Geographic”? Na początku marca okazało się, że jest to możliwe. Aby doprowadzić do pogubienia się tych, którzy znają najlepiej wszystkie kierunki świata, potrzeba nie byle kogo.
