IPN u praca u podstaw

Byłam na pl. Bankowym w Warszawie (wtedy Dzierżyńskiego), gdy pomnik szefa Czeka, komunistycznego zbrodniarza, rozleciał się na kilka części. Nie, nie został zburzony, nie był to świadomy akt rodzącej się III RP. Ówczesne władze nie chciały go niszczyć – chciały go gdzieś przenieść, bo kłuł w oczy w centrum miasta. Świeżo po wyborach czerwcowych Polacy mieli poczucie, że niepodobna, by komuna swoje krwawe symbole mogła jeszcze eksponować. Niestety Dzierżyński był jedynym (mimowolnie) zwalonym pomnikiem. Ten „braterstwa” z Armią Czerwoną, pierwszy, jaki stanął po zajęciu Warszawy przez Stalina, trwał na uboczu, na Pradze. Nazywany swojsko „czterema śpiącymi” utracił swoje złowrogie znaczenie. Wykorzystuje to dziś postkomuna, robiąc sondaże, z których wynika, że większość z nas chce obecności w Warszawie tego pomnika okupantów. PO wsławiła się już obeliskiem dla czerwonoarmiejców w Ossowie, mordujących Polaków w 1920 r., zatem ochrona dokonań Armii Czerwonej także z lat 1939–1945 jest logiczną kontynuacją jej linii. Tym większe uznanie dla IPN‑u, który rozpoczął akcję informującą o tym, czym ów pomnik jest. Może dzięki temu PO będzie miała większy kłopot z kultywowaniem „polsko-radzieckiego” przymierza.

Nasze serwisy:

Wyszukiwanie

Wesprzyj niezależne media

AKTUALNE PETYCJE

Stań w obronie niezależności Trybunału Konstytucyjnego. Podpisz petycje!

HUMOR

Z domu

Sygnalist

KO

NAJNOWSZE

Mocne wzrosty cen kukurydzy. Mogą rzutować na ceny innych zbóż

Polak wciąż czeka na wielki mecz na mundialu. FIFA pominęła Szymona Marciniaka

Odnaleziono szczątki trzech kobiet i chłopca

Seria usterek w Fordach. Dotyczy blisko 180 tys. aut

Przemęczeni lekarze. Rośnie liczba skarg

Znów niespokojnie na Bliskim Wschodzie. Ropa w górę

Nielegalna krajalnia tytoniu rozbita. Zabezpieczono blisko 14 ton towaru

Kooperacja państw NATO w obronie Arktyki. Powstanie nowy pojazd