„Każda chwila jest inna. Każda jest niepowtarzalna i niesie ze sobą nowe możliwości” - uważał Jon Kabat-Zinn
Uważność (mindfulness) oznacza bycie sobą w swoim doświadczeniu. To dostrzeganie i przyjmowanie naszych myśli, uczuć oraz ciała w teraźniejszości. Doświadczymy tego poprzez zwolnienie tempa oraz pełną szacunku uważność na siebie i na innych. Spotkanie z sobą, pomaga w odkryciu swojej wartości i piękna.
Dzięki praktyce uważności wzrasta samoświadomość, samokontrola, uwaga i poziom empatii. Spada poziom lęku, niepokoju, stresu, wyczerpania i poirytowania, wzrasta odporność psychiczna i fizyczna, zmniejsza się podatność na depresję. Usprawniają się procesy zapamiętywania i uczenia się,
zwiększa się umiejętność koncentracji. Zmniejszeniu się poziom odczuwanego bólu, poziom hormonów stresu we krwi, obniża się ciśnienie i ryzyko rozwoju chorób układu krążenia. Mindfulness zwiększa twórcze możliwości człowieka, uczy zdrowego dystansu do siebie swoich myśli i emocji.
Współczesne badania naukowe potwierdzają dobroczynne skutki, jakie praktyka uważności przynosi naszemu umysłowi, samopoczuciu, emocjom i zdrowiu.
W 1979 roku, Jon Kabat-Zinn założyciel Kliniki Redukcji Stresu przy Uniwersytecie w Massachusetts, stworzył program Redukcji Stresu Oparty na Uważności (MBSR). Model ten jest z powodzeniem wykorzystywany w wielu ośrodkach medycznych, a także w placówkach edukacyjnych, szkoleniowych i sportowych. Prawie 40 lat badań potwierdza, 8-tygodniowy Kurs MBSR jest skuteczny.
Do fundamentów praktyki uważności należą: postawa otwartego i chłonnego umysłu, postawa nie kategoryzowania i nie osądzania doświadczeń, postawa cierpliwości, postawa zaufania, postawa niewysilania się (relaks i odpoczynek), postawa akceptacji, postawa uwolnienia (odpuszczania), postawa zaangażowania i samodyscypliny.
Mindfulness wpisuje się w ośmioraką ścieżkę wiodącą do wyzwolenia, mądrości, pokoju i szczęścia. Jest nią: właściwe rozumienie, słuszne postanowienie (wykorzenienie żądzy i nieżyczliwości, odstąpienie od wyrządzania wszelkiej krzywdy), słuszna mowa (wstrzymanie się od kłamstwa i obmowy, używanie mowy w celu przynoszenia pożytku innym), słuszne postępowanie, właściwe zarobkowanie (powstrzymywanie się od zarobkowania przynoszącego szkodę innym istotom) słuszne dążenie (dobre intencje i wysiłki), właściwa uważność (skupienie przytomność), słuszna medytacja (koncentracja, dążenie do zaniku myślenia tylko o sobie „egoizm”)
