Od 2011 jest wykładowcą Zamiejscowego Wydziału Biotechnologii w Weryni Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2012 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Rzeszowskiego, gdzie jest kierownikiem Zakładu Botaniki i Biotechnologii Roślin Użytkowych.
Jego zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim ekologię roślin i etnobotanikę. W swoim gospodarstwie prowadzi eksperymenty ekologiczne i propaguje ideę „dzikiego ogrodu” nastawionego na maksimum bioróżnorodności, m.in. utrzymuje łąki kośne i pole z ginącymi gatunkami chwastów, a także próbuje odtwarzać naturalne runo leśne w młodych drzewostanach na gruntach porolnych.
Jest członkiem redakcji „Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine” oraz „Acta Societatis Botanicorum Poloniae” i twórcą nowego polskiego pisma „Etnobiologia Polska”. Naukowo zajmuje się uporządkowaniem archiwalnych danych etnobotanicznych z terenu Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi oraz prowadzi badania terenowe nad użytkowaniem roślin w Chinach i na Bałkanach.
Jest zaangażowany w działania na rzecz ochrony przyrody Podkarpacia – m.in. obronę rzek przed regulacją. Stworzył także mieszanki nasion łąkowych, które umożliwiają samodzielne tworzenie kwietników z rodzimych, często zagrożonych gatunków. Ponadto interesuje się technikami przeżycia w dzikiej przyrodzie (organizuje także warsztaty poświęcone tej tematyce) i odtwarzaniem trybu życia zbieraczy-łowców.
