Bulterier – pies zrównoważony, wesoły, o umiarkowanym temperamencie

Bulterier to rasa psa, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do terierów w typie bull. Wywodzi się z Wielkiej Brytanii.

Pierwsze wzmianki na temat bulterierów w Polsce pochodzą ze Lwowa z okresu międzywojennego. Po drugiej wojnie światowej kilka egzemplarzy pojawiło się w ambasadzie brytyjskiej w Warszawie.

Psy o mocnej budowie, muskularne, proporcjonalne. Sylwetka wydłużona, masywna, grzbiet lekko zaokrąglony, klatka piersiowa długa i szeroka. Szyja długa, wzniesiona, umięśniona, bez podgardla, delikatnie wygięta w łuk.

Mocno zbudowany i umięśniony, proporcjonalny i ruchliwy. Sprawia wrażenie żywotnego, rezolutnego i inteligentnego.
Charakterystyczny profil głowy nie pozwala pomylić bulteriera z innymi terierami typu bull. Uszy małe, cienkie, ustawione pionowo, osadzone wysoko i wąsko. Oczy małe, trójkątne, skośnie położone, jak najciemniejsze, o przenikliwym spojrzeniu. Nos czarny, opadający, skierowany w dół.

Kończyny proporcjonalnej długości i grubości, proste, muskularne, ustawione równolegle. Łapy okrągłe, zwarte, z mocno wysklepionymi palcami. Ruch swobodny, dynamiczny, z długim wykrokiem, zwinny. Ogon krótki, nisko osadzony, noszony w poziomie, zwężający się od nasady ku końcowi.

Szata włos krótki, przylegający, jednolitej struktury, lśniący, twardy w dotyku. Zimą pies może mieć miękki podszerstek.
Umaszczenie u psów tej rasy występuje szeroka skala umaszczenia: biała, pręgowana, tricolor, czerwona, płowa. Niepożądana maść niebieska i czekoladowa. 

Początkowo hodowane jako szczurołapy, później wykorzystywane do walk psów oraz w większej grupie do polowań na niedźwiedzie. Obecnie są głównie psami rodzinnymi. Zaliczane do psów obronnych. Bulteriery dobrze czują się w psich sportach.

Usposobienie, pewny siebie, zdecydowany, wesoły, ruchliwy, uparty. Może zdradzać tendencje do dominacji, zwykle nie akceptuje obcych psów tej samej płci. Nieustępliwy, odważny, wobec własnej rodziny czuły i pogodny. To pies dla konesera. Jego ułożenie wymaga cierpliwości i konsekwencji, za to efekt może pozytywnie zaskoczyć nawet osoby uprzedzone do tej rasy.

Ponieważ został wyhodowany do walk psów, wobec ludzi zachowuje się przyjaźnie. Bez problemu zaakceptuje domowników, chociaż dwa samce tej rasy mogą się nie dogadać. Wobec obcych psów bulterier może zachowywać się czasem agresywnie, niedelikatnie i natarczywie, szczególnie jeśli został źle wychowany.

Pies rasy bulterier jest wierny i mocno przywiązany do właściciela. Członków rodziny traktuje równie serdecznie, choć uznaje tylko jednego pana. Wobec dzieci jest przyjacielski i tolerancyjny, ale mało uważny – mówi się, że przeszkodę raczej przepchnie, niż ominie – dlatego kontakty bulteriera z dziećmi muszą się odbywać pod kontrolą.

Ze względu na duże przywiązanie do członków rodziny i skłonność do frustracji, bulterier może cierpieć na lęk separacyjny. Podczas nieobecności opiekunów może demolować mieszkanie. Ważne, by już od szczeniaka przyzwyczajać go do samodzielnego zostawania w domu.

Szczenięta i młode psy są pełne energii, trzeba im więc zapewnić odpowiednio dużo ruchu i zajęć. Dorosły bulterier jest umiarkowanie aktywny, nie służy mu jednostajny bieg, np. przy rowerze, bardziej wskazany jest krótkotrwały wysiłek.
Niektóre bulteriery chętnie taplają się w wodzie, choć ich specyficzna budowa nie zawsze pozwala im pływać.

Chociaż bulterier jest mało szczekliwy i niezbyt czujny, sprawdza się w roli stróża – już sama jego obecność odstrasza intruzów. W obronie własności swojego opiekuna jest gotów walczyć na śmierć i życie.

Bulterier to pies inteligentny, który szybko się uczy, o ile jest odpowiednio zmotywowany i ma na to ochotę. Potrafi być przy tym wyjątkowo uparty i niecierpliwy, przez co odpowiednie wyszkolenie go może sprawiać ogromne problemy. Krzyk i kary fizyczne sprawią tylko, że bulterier jeszcze bardziej będzie nas unikał. Kluczem do owocnej współpracy jest znalezienie odpowiedniej motywacji – zabawy, przysmaków lub pochwał – za które psiak będzie skłonny słuchać naszych poleceń. Sesje szkoleniowe dla bulteriera powinny być krótkie i częste, dzięki czemu nie zdąży się nimi znudzić ani zdekoncentrować. 

To pies dla osób, które poszukują energicznego i pozytywnego kompana, a nie ślepo posłusznego i podporządkowanego czworonoga. Opiekun bulteriera powinien cechować się silnym charakterem i być wyjątkowo konsekwentny, a jednocześnie czuły i pogodny. Pies tej rasy sprawdzi się w aktywnej rodzinie i w domu ze starszymi dziećmi. Nie powinien być jednak pierwszym psem – odpowiednie wychowanie uda się tylko doświadczonym psiarzom.

Sierść krótka i przylegająca jest łatwa w pielęgnacji. Jednymi z najczęściej występujących chorób dziedzicznych są: egzema międzypalcowa, chroniczny niedobór cynku, atopowe zapalenia skóry i głuchota. Na choroby te podatne są częściej psy białe lub o dominującej maści białej. Im większy procent białego umaszczenia sierści, tym większe prawdopodobieństwo głuchoty. 
Długość życia: 11 do 14 lat.