Na terenie Górnego Śląska w czasie II wojny światowej utworzono 28 tzw. Polenlagrów, czyli obozów dla Polaków. Przetrzymywano w nich ok. 30 tys. osób, m.in. wysiedlonych z Żywiecczyzny lub aresztowanych za działalność w ruchu oporu w Zagłębiu Dąbrowskim. Tzw. Polenlagry utworzono na terenach zamieszkiwanych przez ludność niemiecką lub czeską. Mieszkańców informowano, że przetrzymywani są w nich przestępcy.
Odkryto szczątki czterech osób. Według wstępnej opinii antropologicznej mogą one należeć do trzech kobiet i jednego nastoletniego chłopca. Zostaną one poddane dalszym oględzinom antropologicznym i próbie identyfikacji genetycznej.
– powiedziała Monika Kobylańska rzeczniczka oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach.
W obozach panowały bardzo złe warunki sanitarne, ciasnota, zimno i wszechobecny głód. Więźniów wykorzystywano do pracy na rzecz gospodarki III Rzeszy. Wielu z nich nie przeżyło. Ok. 40 proc. osadzonych w tzw. Polenlagrze na terenie dawnej strzelnicy w Raciborzu stanowiły dzieci.
Działalność podporządkowanej SS organizacji Volksdeutsche Mittelstelle – administrującej siecią tzw. Polenlagrów – po II wojnie światowej uznano za zbrodnię przeciwko ludzkości.
