Podczas uroczystości na Zamku Królewskim w Warszawie Jarosław Kaczyński wręczył rzeźbiarce Ludwice Ogorzelec statuetkę Nagrody im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, przyznawaną corocznie w ramach Kongresu Polska Wielki Projekt wybitnym i niezależnym twórcom.
Kaczyński, w krótkim wystąpieniu, wyraził słowa uznania dla artystki i jej dorobku. Zwrócił także uwagę na działalność opozycyjną Ogorzelec w dobie PRL.
- Nieczęsto się zdarza, że ktoś kto jest artystą w całym tego słowa znaczeniu, artystą o znaczeniu międzynarodowym, ma też w swoim życiorysie piękny fragment walki o wolną Polskę. Pani taką część młodzieńczego wówczas życiorysu ma, jako działaczka najbardziej radykalnej spośród szerzej znanych grup podziemia, czyli "Solidarności Walczącej" - mówił prezes Prawa i Sprawiedliwości.
- Gratuluję tego, że potrafiła pani uczynić coś, co w Polsce niewiele osób potrafiło dokazać. Mimo tego że nie szuka pani wsparcia tzw. głównych nurtów, udało się pani przebić na światowej scenie artystycznej i jest to coś, co zdarza się niezmiernie rzadko i wymaga nie tylko niezwykłego talentu, ale i ogromnej siły charakteru
- dodał.
Premier Mateusz Morawiecki w swoim wystąpieniu przywołał słowa Lecha Kaczyńskiego o tym, że "tradycja i nowoczesność nie muszą się wykluczać", że to "sprzeczność wymyślona"
- To widać pięknie w twórczości pani Ludwiki Ogorzelec. Nowoczesność, która z tych różnych form krystalizacji przestrzeni przebija do nas, krzyczy, łączy z sobie jednocześnie linię historii, łączy tradycję wielu nauk ze współczesnością i sięgając w przyszłość
- łączy z kolejnymi pokoleniami - mówił szef rządu.
W dalszej części krótkiej przemowy premier przypomniał opozycyjną kartę Ogorzelec.
- W latach 80. działała w Solidarności Walczącej, a następnie w 1985 r. wyjechała jako łącznika do Francji. Pewnie nie spodziewała się, że kolejne dekady przyjdzie jej żyć na obcej ziemi i być tym łącznikiem polskiego pragnienia wolności z rzeczywistością ówczesnego Zachodu - dodał Morawiecki.
Ludwika Ogorzelec urodziła się 5 stycznia 1953 r. w Chobieni na Dolnym Śląsku. W 1983 r. ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie studiowała w pracowni rzeźby prof. Leona Podsiadłego. Od 1985 roku mieszka w Paryżu. W latach 1985–87 kontynuowała swój autorski program twórczy w pracowni prof. Cesara w Ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts w Paryżu.
Już w 1986 wystawiała w salonach de la Jeune Sculpture, d’Automne, Réalités Nouvelles, de mai 44e. Rozpoczęła wówczas współpracę z prestiżową Galerie Barbier Beltz w Paryżu. W kolejnych latach realizowała prace w Szwecji, USA, Grecji, Szwajcarii, Japonii, Kostaryce, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Bułgarii, Hiszpanii, Australii, Kanadzie, Chinach, Korei Południowej, Bangladeszu, a także w Polsce. W wielu państwach wielokrotnie.
Prawie zawsze jej pokazy, a później prace site-specific, były wydarzeniami przyciągającymi uwagę mediów. Krytycy pisali o jej nowatorskim widzeniu rzeźby i przestrzeni, zwłaszcza w latach 80. i 90., o oryginalnej estetyce jej prac.
W 2007 roku w 25. rocznicę powstania "Solidarności Walczącej" została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Na swoim koncie ma także nagrody takie jak Prix du Conseil National i The Pollock – Krasner Grant.
Nagroda im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, którą odebrała Ludwika Ogorzelec w sobotę, przyznawana jest twórcom, których dzieła przyczyniają się do "lepszego zrozumienia historii i tradycji Polski oraz stanowią cenną inspirację na przyszłość". Dotychczasowymi laureatami tego wyróżnienia byli m.in. Lech Majewski, Jerzy Kalina, Antoni Libera, Andrzej Nowak, oraz Jarosław Marek Rymkiewicz.
