Wywołany na scenę dyrektor i pomysłodawca festiwalu Arkadiusz Gołębiewski powiedział: Dziękuję, że jesteście, ale witam szczególnie naszą kochaną Iskierkę płk. Stanisławę Kociełłowicz, członków opozycji demokratycznej, prof. Wiesława Wysockiego, który jest po raz pierwszy na NNW. Cieszymy się, że udało nam się w trudnych czasach doprowadzić do tej 18. edycji. Pokazałem w końcu swój pierwszy film fabularny.
Prowadzący wspomnieli, że Platynowy Opornik trafił w tym roku do wyjątkowego artysty – Józefa Skrzeka, który choć sam nie lubi, gdy nazywa się go legendą, trudno znaleźć słowo, które lepiej oddawałoby jego miejsce w historii polskiej muzyki. Jego niezwykły występ uświetnił otwarcie tegorocznego festiwalu.
NAGRODY HONOROWE FESTIWALU NNW
Sygnety Niepodległości
Tadeusz Stański W 1974 r. podjął pracę w Stowarzyszeniu Pax. W 1977 związał się z działaniami Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Współzałożyciel powstałej 1 września 1979 r. Konfederacji Polski Niepodległej i pomysłodawca jej nazwy. Wiosną 1980 r. kierował akcją bojkotu wyborów do Sejmu PRL. Wielokrotny więzień polityczny. W procesie przywódców KPN oskarżony o „próbę zerwania jedności sojuszniczej ze Związkiem Radzieckim oraz obalenia przemocą określonego w Konstytucji ustroju PRL”. 9 grudnia 1984 r. wystąpił z KPN i został współzałożycielem Polskiej Partii Niepodległościowej. Przeciwnik Okrągłego Stołu, zbojkotował wybory 4 czerwca 1989 r.
Nagrodę wręczył dyrektor czeskiego Instytutu Badania Reżimów Totalitarnych dr Ladislav Kurdna
Nie jestem przyzwyczajony do wystąpień honorowych. Mówiłem w więzieniu Leszkowi Moczulskiemu, że jak odzyskamy wolność to bankiety będę robił. A on na to, że nie będzie nas stać. Tak było.
Romuald Szeremietiew W 1968 r. uczestnik protestów w studenckich, pobity przez funkcjonariuszy MO podczas demonstracji w Legnicy. Działał w organizacjach opozycyjnych, poczynając od konspiracyjnego „Ruchu”.W 1977 r.należał do założycieli ROPCiO. Przypomną to Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela Współzałożyciel powstałej 1 września 1979 r. Konfederacji Polski Niepodległej, która za cel swojego działania postawiła sobie wykazać niedemokratyczność władzy PRL.Wielokrotny więzień polityczny. W procesie przywódców KPN Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego skazał go na 5 lat więzienia. Osadzony w Zakładzie Karnym w Barczewie, przewodził buntowi więźniów. 9 grudnia 1984 r. z czołowymi działaczami KPN: Tadeuszem Jandziszakiem, Zygmuntem Goławskim i Tadeuszem Stańskim, wystąpił z KPN i założył Polską Partię Niepodległościową. W swoim działaniu miała ona łączyć wszystkich chcących działać na rzecz Niepodległej Polski. W 1992 r. był ministrem Obrony Narodowej.
Nagrodę wręczył dr Andrzej Jerie z Centrum Historii Zajezdnia, a w imieniu laureata odebrała ją Agnieszka Hałaburdzin–Rutkowska, która podziękowała i powiedziała, że Romuald bardzo marzył o tym, by przyjechać, bo chciał tę niepodległość przekazać młodym pokoleniom.
DRZWI DO WOLNOŚCI
Ryszard Anders Polska Partia Niepodległościowa
Pracował w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. W sierpniu 1980 r. zainicjował strajk w stoczni, we wrześniu jako członek Komitetu Założycielskiego tworzył „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w próbie zorganizowania strajku w stoczni, za co został zwolniony z pracy. Do 1983 r. współpracownik Tajnego Komitetu Zakładowego, uczestnik zbiórek pieniężnych na rzecz internowanych, akcji dyscyplinujących członków PZPR w stoczni. Współorganizator w 1982 r. Solidarności Walczącej Gdańsk. Był kolporterem podziemnych wydawnictw SW, znaczków poczt podziemnych, ulotek, współzałożył podziemne Radio „S”. W latach 1982–1984 współorganizował tzw. zespoły szybkiego reagowania, treningi paramilitarne, gromadzenie broni. Drukarz podziemnych pism, m.in. „Solidarność” Regionu Gdańskiego, „Rozwaga i Solidarność”, „Tygodnik Mazowsze”, wydawnictw zwartych, ulotek, pism Federacji Młodzieży Walczącej Regionu Gdańsk. Rozpracowywany przez służby bezpieczeństwa w Gdyni.
Nagrodę wręczył prof. Wiesław Wysocki, a Anders powiedział: Dziękuję za wyróżnienie, myślę że następne pokolenie powinno kontynuować nasze dzieło.
Stanisław Wawrzyniec Sakwa Polska Partia Niepodległościowa
Jako pracownik Zakładów Górniczych „Rudna” w Polkowicach, w latach 1980-1986 był działaczem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego był jednym z założycieli i członków Podziemnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność" w ZG „Rudna”, brał czynny udział w strajku na kopalni w proteście przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. W 1982 r. Został internowany. Po zwolnieniu brał udział w akcjach ulotkowych, plakatowych, malowania haseł na murach, pomocy dla represjonowanych i ich rodzin. Na terenie Lubina, Polkowic, Głogowa organizował wydawanie pism podziemnych. Wielokrotnie aresztowany. W latach 1981-1985 był członkiem Konfederacji Polski Niepodległej, zaś w latach 1985-1993 członkiem Rady Politycznej Polskiej Partii Niepodległościowej.
Nagrodę wręczyła Adrianna Garnik, dyrektor Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL.
Stanisław Sakwa podziękował i powiedział, że jest zaskoczony, bo nie wie czy zasłużył. W tamtych czasach przez 10 lat nie było mnie w domu. Dziękuję państwu za to wyróżnienie.
NAGRODY FILMOWE NNW
MIĘDZYNARODOWY KONKURS FILMÓW DOKUMENTALNYCH
Międzynarodowy Konkurs Filmów Dokumentalnych to spotkanie różnych perspektyw, doświadczeń i historii opowiadanych przez twórców z różnych stron świata. O tegorocznych filmach decydowało jury w składzie: Anna Ferens – przewodnicząca, Grzegorz Pacek oraz Tamás Novák z Węgier. W tegorocznym Konkursie znalazło się 18 filmów. Werdykt odczytała Anna Ferens.
Przyznano trzy równorzędne wyróżnienia:
Pierwsze wyróżnienie otrzymuje film „Igrzyska Iluzji. Berlin 1936”, w reżyserii Rafała Mierzejewskiego.
Drugie wyróżnienie trafia do filmu „Kroki w Ciszy/Step in Silence”, w reżyserii Fariza Ahmadova.
Trzecie wyróżnienie otrzymuje „Zaginiony, odnaleziony, ukryty”, w reżyserii Vahrama Mkhitaryana.
KONKURS REPORTAŻY RADIOWYCH
Konkurs, w którym nie potrzebujemy obrazu, żeby zobaczyć całą historię. Reportaż radiowy pozwala słuchać uważnie – głosów, emocji, ciszy i słów, które często zostają z nami na długo. W tegorocznym konkursie spotkało się 15 reportaży, które na różne sposoby opowiadają o pamięci, historii i ludziach, dla których wolność nie jest tylko słowem.
Reportaże oceniało Jury w składzie: Adam Hlebowicz – przewodniczący, Magdalena Merta oraz Monika Tarka. Werdykt odczytała Magdalena Merta.
Przyznano trzy wyróżnienia:
Pierwsze wyróżnienie otrzymał reportaż „Jedna wskazówka”, autorstwa Martyny Wojtkowskiej z Instytutu Pileckiego. Nagrodę odebrał Michał Miziołek, reżyser serialu o rotmistrzu Pileckim i przedstawiciel Instytutu Pileckiego.
Drugie wyróżnienie trafiło do „Trzech wyroków śmierci według Hanki Reszczyńskiej”, autorstwa Piotra Puchalskiego i Cypriana Wieczorkowskiego z Polskiego Radia Gdańsk. Nagrodę odebrał Cyprian Wieczorkowski.
Trzecie wyróżnienie otrzymał reportaż „Zawsze w służbie”, autorstwa Dominiki Dębskiej z Polskiego Radia Białystok.
A główna nagroda Konkursu Reportaży Radiowych trafiła do reportażu „Bajki ze Stutthofu”, autorstwa Alicji Samolewicz-Jeglickiej z Polskiego Radia Gdańsk. Nagrodę odebrała autorka, polecając posłuchanie tego reportażu, aby zobaczyć jak piękne bajki napisała autorka w miejscu pełnym zła.
NAGRODA PLATFORMY EUROPEJSKIEJ PAMIĘCI I SUMIENIA
Są takie historie, o których nie wolno nam zapomnieć. Historie, które przypominają, jak ważne są prawda, pamięć i odpowiedzialność za losy kolejnych pokoleń. Nagrodę wręczył Wojciech Bednarski dyrektor zarządzający Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia.
Za trafne poruszające i nowatorskie pokazanie totalitaryzmów oraz losów ludzi, którzy ich doświadczyli nagrodę otrzymał film: „33 zdjęcia z Getta” w reżyserii Jana Czarlewskiego. Mama reżysera przekazała podziękowania za pokazanie filmu na festiwalu NNW oraz dedykację tej nagrody pamięci pana Grzywaczewskiego, który zrobił tak poruszające zdjęcia w getcie.
NAGRODA IM. MARYNY MIKLASZEWSKIEJ
Czas na nagrodę im. Maryny Miklaszewskiej, dziennikarki m.in. RADIA SOLIDARNOŚĆ, pisarki, tłumaczki, jednej z założycielek m.in. KONGRESU POLSKA WIELKI PROJEKT. Sponsorami nagrody są Stowarzyszenie Twórców dla RP i Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, a kapituła nagrody to: Lech Majewski, Wojciech Tomczyk, Ewa Strumiłło i Anna Maziarska.
Laureatem jest REDBAD KLYNSTRA aktor, reżyser, państwowiec, menedżer kultury.
Wojciech Tomczyk powiedział, że to zaszczyt być w kapitule nagrody, a o laureaci mówił: Nie robi nic czego wszyscy nie powinniśmy robić, korzysta z wolności słowa, gra w filmach, w których inni boją się grać, wystawia sztuki, których inni nie wystawiają. To kwestia smaku…
Redbad Klynstra dodał, że to może nie jego zasługa, że dostał tę nagrodę, tylko jakaś przypadłość. Zawsze chciałem podziękować rodzicom za to, jak mnie wychowali. Mój ojciec był fryzyjczykiem, synem narodu, który nigdy nie odzyska niepodległości. Mówił mi, żebym zawsze trzymał się dekalogu. Jestem tu po raz pierwszy i jestem pod ogromnym wrażeniem tej wspólnoty festiwalowej. Traktuję tę nagrodę jako zobowiązanie wobec niej i tych, którzy ją znali.
Lech Majewski wspominał Marynę: Trudno jest tak przedstawić w kilku słowach, skroplić życie człowieka. Maryna miała niezwykle przenikliwe uwagi, które bardzo ceniłem. Dziękuję, że Arek uwzględnił tę wspaniałą postać jaką była i jest dla mnie nadal Maryna.
KONKURS KRÓTKICH FORM FILMOWYCH
Po raz pierwszy na festiwalu wręczono nagrody w ramach Konkursu Krótkiej Formy Filmowej. Filmy, które udowadniają, że czasem wystarczy kilka minut, by opowiedzieć historię, która zostanie z nami na długo.
Jury w składzie: Maja Barełkowska – przewodnicząca, Tomasz Madejski oraz Wojciech Saramonowicz oceniło 11 filmów – zarówno krótkich form fabularnych, jak i dokumentalnych.
Jury postanowiło przyznać trzy wyróżnienia.
Pierwsze wyróżnienie otrzymuje „Więc to miał być urodzinowy prezent” w reżyserii Kamila Wójcika.
Drugie wyróżnienie trafia do filmu „Tutaj” w reżyserii Doroty Bator.
Trzecie wyróżnienie otrzymuje film „Bliżej” w reżyserii Aleksandry Szczyrek.
Główna Nagroda w Konkursie Krótkich Form Filmowych trafia do filmu „Taty nie ma” w reżyserii Jana Saczka.
NAGRODA DYREKTORA FESTIWALU
Arkadiusz Gołębiewski i Renata Szyfner wręczyli nagrodę dyrektora za artystyczne przekładanie historii na język filmu, którą otrzymał Waldemar Czechowski za film „Strumiłło. Apokalipsa i cisza”.
Waldemar Czechowski powiedział: Wdzięczność i autentyczność – to jest to, co oferuje Festiwal NNW. Dzięki Pitching Forum na NNW otrzymałem ogromną pomoc innych twórców, którzy pomogli mi rozwinąć ten projekt.
NAGRODA IM. JANUSZA KRUPSKIEGO
Werdykt odczytali Paweł Krupski i Paweł Nowacki.
Jury obradowało w składzie: dr Adam Pleskaczyński IPN, Wojciech Butkiewicz IPN, Leszek Czajkowski UdsKiOR, Paweł Krupski, Paweł Witaszek – Fundacja Rodziny Witaszków oraz Paweł Nowacki, sekretarz nagrody. Przyznano dwie równorzędne nagrody:
dla Magdaleny Sasal, Jakuba Gryzowskiego i Wojciecha Mandela za film „Portret ojca”.
dla Tadeusza Arciucha i Macieja Wojciechowskiego za film „Golgota Wołynia”.
Twórcy obydwu filmów podjęli trud zmierzenia się z tematami tragicznymi w dziejach narodu, a pamięć o nich pozostaje kluczowa dla świadomości Polaków do dziś i zawiera się w sentencji: skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd zmierzamy?
Nagrodą jest statuetka autorstwa Łukasza Krupskiego oraz kwota 15 tysięcy złotych dla każdego z nagrodzonych zespołów.
Twórcy „Portretu Ojca” podziękowali bohaterom swojego filmu, tym którzy pozostawali w cieniu, rodzinom katyńskim.
A reżyserzy „Golgota Wołynia” traktują tę nagrodę jako hołd dla Janusza Horoszkiewicza. To obraz pokazujący drogę człowieka upamiętniającego i dokumentującego ofiary rzezi na Wołyniu.
NAGRODY KRRiT
NAGRODA GŁÓWNA PRZEWODNICZĄCEJ Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w wysokości 18 tysięcy złotych przyznana została filmowi „Golgota Wołynia” w reżyserii Tadeusza Arciucha i Macieja Wojciechowskiego.
Dwie równorzędne NAGRODY CZŁONKÓW Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w wysokości 9 tysięcy złotych trafiły do twórców filmu dokumentalnego, który przez swoja tematykę i artystyczna formę przybliża ważne wydarzenia, a także postaci historyczne oraz wartości wolnościowe. To „Portret ojca” w reżyserii Małgorzaty Sasal, Jakuba Gryzowskiego i Wojciecha Mandela.
Druga nagroda członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w wysokości 9 tysięcy złotych dla filmu, który w szczególny sposób realizuje misję publiczną przypominającą ważne wydarzenia i postaci oraz pokazuje znaczenie postaci i pamięci dla budowania wspólnoty. To film „33 zdjęcia z Getta” w reżyserii Jana Czarlewskiego.
KONKURS DOKUMENTU POLSKIEGO
Nagroda główna ZŁOTY OPORNIK
Złoty opornik to jedna z najważniejszych sekcji festiwalu. To tutaj spotykają się historie, pamięć i spojrzenie współczesnych twórców na polską rzeczywistość i jej historię. W tym roku w Konkursie Dokumentu Polskiego znalazły się 24 filmy. Oceniało je jury w składzie: Anna Piasek-Bosacka – przewodnicząca, Jan Ruman oraz Darek Dikti.
Werdykt odczytała przewodnicząca Anna Piasek-Bosacka. Jury postanowiło przyznać trzy wyróżnienia.
Pierwsze wyróżnienie otrzymuje film „Komeda osobisty” w reżyserii Igora Mertyna.
Drugie wyróżnienie trafia do filmu „Reporterzy wolności” w reżyserii Krzysztofa Ridana.
Trzecie wyróżnienie otrzymuje film „Siwy amator” w reżyserii Petro Aleksowskiego.
Główna Nagroda Konkursu Dokumentu Polskiego trafia do filmu „Golgota Wołynia”, w reżyserii Tadeusza Arciucha i Macieja Wojciechowskiego.
Film niełatwy pokazujący prawdę o Komedzie. Dziękujemy państwu za docenienie – powiedział Igor Mertyn.
Dziękuję mamie, która jest ze mną, a także Tomkowi i Magdzie Łysiakom, z którymi też robiłem inny film tu pokazywany „Którzy ogień podsycą”. Fajnie, że mogłem uczestniczyć przy tylu produkcjach i że dostałem to wyróżnienie. Arku ten festiwal nie zniknie. – mówił Petro Aleksowski.
Nasz bohater robił wiele, kosztem swojej rodziny, ale też przy wsparciu swojej rodziny. Miał on ogromnie dobry kontakt z lokalnymi mieszkańcami, te krzyże do dziś stoją. Ale powiedział kiedyś, że stawianie krzyża jest równoznaczne z niesieniem krzyża. Pan Janusz dostał zakaz wjazdu na Ukrainę. Dedykujemy ten film Andrzejowi Siemaszko, nestorowi badań nad ludobójstwem wołyńskim. – mówili twórcy filmu „Golgota Wołynia”.
Ta edycja festiwalu była dla nas szczególna, ale szczególnie ważna jest dla dyrektora Arkadiusza Gołębiewskiego. Wczoraj odbył się premierowy pokaz jego debiutu fabularnego – filmu „Apolonia”. Film spotkał się z niezwykle gorącym przyjęciem publiczności. Po brzegi wypełniły się wszystkie trzy sale Gdyńskiego Centrum Filmowego, a także namiot na placu Grunwaldzkim. Po filmie były owacje na stojąco.
Arkadiusz Gołębiewski podziękował wszystkim za wsparcie, za obecność. Przekazał, że Festiwal NNW stara się być w wielu miejscach w ramach Retrospektyw i tak będzie też w tym roku.
Patronat Honorowy nad 18. Międzynarodowym Festiwalem Filmowym NNW objął Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Karol Nawrocki.
Organizatorami Festiwalu są Stowarzyszenie Scena Kultury i Miasto Gdynia.
Festiwal współfinansowany jest przez POLSKI INSTYTUT FILMOWY.
Partnerem Instytucjonalnym Festiwalu jest INSTYTUT PAMIĘCI
NARODOWEJ.
Partnerem Generalnym 18. Festiwalu NNW jest GRUPA CEDROB
Za wsparcie festiwalu dziękujemy FUNDACJI RODZINY
WITASZKÓW oraz KRAJOWEJ RADZIE RADIOFONII I TELEWIZJI
Szczególne podziękowania składamy wszystkim DARCZYŃCOM
INDYWIDUALNYM wspierającym Festiwal NNW
Dziękujemy także pozostałym Partnerom i Patronom Medialnym
