Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Reklama
Kultura i Historia

Czaszka z Petralony ma ok. 286 000 lat

Czaszka Petralona została odkryta w 1960 roku w jaskini Petralona w Chalkidiki, około 50 kilometrów od Salonik. Przez ponad cztery dekady naukowcy starali się określić jego wiek, co było bardzo trudne ze względu na to, że czaszka była po prostu przyklejona do ściany jaskini. Szacunkowy wiek wahał się więc od 170 000 do 700 000 lat. Nowe badanie techniką uranową dostarczyło w końcu odpowiedzi, która rzuciła nowe światło na ewolucję gatunku ludzkiego: skamieniałość ma ok. 286 000 lat.

Kontrowersje dotyczące datowania czaszki Petralony rozpoczęły się na początku lat 80. XX wieku. Grecki paleoantropolog Aris Poulianos twierdził nawet, że to zupełnie nowy rodzaj ludzki. Wywołało to gorącą debatę w środowisku naukowców. Obecne badania, opublikowane w Journal of Human Evolution, stanowią znaczący przełom w zrozumieniu europejskiej ewolucji człowieka i kwestionują wcześniejsze założenia dotyczące dominacji neandertalczyków w regionie. Nowy minimalny wiek 286 000 lat umieszcza hominida w okresie środkowego plejstocenu, kluczowym okresie w historii ewolucji człowieka. To datowanie sugeruje, że czaszka należy do populacji, która współistniała z wczesnymi liniami neandertalczyków, co wywraca do góry założenie, że neandertalczycy byli jedynymi ludzkimi mieszkańcami Europy w tym okresie.

Reklama

Morfologicznie czaszka wykazuje pewne charakterystyczne cechy, które odróżniają ją zarówno od współczesnych ludzi, jak i od neandertalczyków. Jest solidnie zbudowana, ma wyraźny łuk brwiowy, co zbliża ją do kategorii Homo heidelbergensis, uważanej za wspólnego przodka zarówno neandertalczyków, jak i homo sapiens.

Współautor badania, Chris Stringer z londyńskiego Muzeum Historii Naturalnej, zauważył, że czaszka Petralona wykazuje niezwykłe podobieństwa do czaszki Kabwe z Zambii, co sugeruje, że populacje przypisane do Homo heidelbergensis pozostały blisko spokrewnione w Afryce i Europie przez większą część środkowego plejstocenu. To połączenie rzuca wyzwanie prostym liniowym modelom ewolucji człowieka i wspiera bardziej złożone scenariusze obejmujące wiele współistniejących linii.

Źródło: ancient-origins.net
Reklama