W odniesieniu do Galicji Wschodniej wzmiankowano, aby Polska „uznała za konieczne wprowadzenie tam autonomii” oraz przypominano postanowienia traktatu o mniejszościach z 28 czerwca 1919 r. Osobny punkt zatwierdzał granicę polsko-litewską zgodnie z linią wytyczoną na początku lutego 1923 r.
Zarówno rząd sowiecki, jak i władze Litwy, nie przyjęli tej decyzji do wiadomości. Rosja wystosowała notę protestacyjną, w której napisano:
„Ponad 4 miliony Ukraińców korzystających w reakcyjno-klerykalnej monarchii habsburskiej z autonomii politycznej, administracyjnej i kulturalnej, z woli koalicji znalazły się w gorszych warunkach politycznych niż przed wojną”.
Podpisanie tego protokołu było wielkim sukcesem polskiej dyplomacji, w kraju cieszono się i uroczyście świętowano.
16 marca na specjalnym posiedzeniu Sejmu okolicznościowe przemówienia wygłosili marszałek Maciej Rataj i pełniący funkcję premiera gen. Władysław Sikorski. Wystosowano też specjalne podziękowania do przedstawicieli mocarstw.
