Jak przypomniał kilka dni temu Donald Tusk, Władysław Bartoszewski mówił, że warto być przyzwoitym. I wyjaśnił, że dziś być przyzwoitym, to bojkotować wybory. Tusk mało bywa w Polsce, ze wspaniałej Brukseli do nędznej Warszawy jest 1300 km, więc trudno się dziwić, że nie dostrzegł takiego drobnego szczegółu, iż syn Władysława Bartoszewskiego jest dziś w PSL.
Najpiękniejszą informacją w czasie epidemii była ta podana kilka tygodni temu – otóż po jej wybuchu znacząco wzrosła liczba młodych ludzi zgłaszających się do Wojsk Obrony Terytorialnej. Młodzi patrioci wychowani na wartościach Żołnierzy Wyklętych zareagowali na zagrożenie wolą walki.
Mam nadzieję, że w tej chwili polska dyplomacja jest bardzo aktywna w związku ze zbliżającymi się wyborami prezydenckimi. Czytelny sygnał, że każde kwestionowanie wyniku wyborów w Polsce, jakikolwiek on będzie, uznamy za niewyobrażalną agresję przeciwko naszemu krajowi, muszą otrzymać wszyscy najważniejsi gracze w Europie.
Orędzie papieża Franciszka wygłoszone na pustym, deszczowym placu św. Piotra było niewątpliwie chwilą jego wielkości. Papież, którego słowa zakłamuje lewica, a prawica zbyt często krytykuje bez lektury oryginału, nawiązując do ewangelicznej burzy na jeziorze, powiedział o obecnej sytuacji: „Burza (…) odkrywa te fałszywe i niepotrzebne pewniki, z jakimi zbudowaliśmy nasze programy działania, nasze plany, nasze nawyki i priorytety. Pokazuje nam, jak uśpiliśmy i porzuciliśmy to, co karmi, podtrzymuje i daje siłę naszemu życiu”.
Odradzaniu się niepodległej Polski tradycyjnie towarzyszy wzrost szacunku dla starych ludzi. Tak było, gdy marszałek Piłsudski nadał najwyższe honory powstańcom styczniowym, a za Virtuti Militari szła budowa domów opieki. Tak było także teraz, gdy ostatni Żołnierze Wyklęci słyszeli najpierw od tłumów młodzieży, a po 2015 r. od państwowych władz „Cześć i chwała bohaterom”.
Sympatyczni ludzie opowiadający antypolskie brednie są bardziej szkodliwi od tych, którzy nie są sympatyczni. Do tych bardziej szkodliwych należy Dobromir Sośnierz, który wraz z objęciem poselskiego mandatu zrzekł się wszelkiej oryginalności i powtarza każdą brednię Konfederacji.
„Wielce Szanowny…” – tak rozpoczął swój list abp Stanisław Gądecki i od razu się skrzywiłem. Jego adresatem był bowiem prezes PAN, prof. Jerzy Duszyński, który wsławił się obroną paryskiego sympozjum, gdzie Jan Tomasz Gross wygłaszał antypolskie brednie.
Każdy kibic piłkarski potrafi zaśpiewać tytuł niniejszego komentarza na tę samą melodię co choćby „A po meczu znowu będzie bal!”. Przez lata III RP trwała tradycja, zapoczątkowana przez Ligę Republikańską, by o północy z 12 na 13 grudnia przybywać pod willę Jaruzela. Miała ona niepowtarzalny koloryt. Nawiązywała do awanturniczych nocnych marszy pod rosyjski konsulat we Lwowie pod austriackim zaborem.
Wojciech Smarzowski, reżyser filmu „Kler”, przekazał na WOŚP drogi samochód. „Hojnego” reżysera nie kosztowało to ani grosza, bo dostał auto od jednego z portali jako „najodważniejszy reżyser”.
Z ambasady Rosji w Warszawie wysłano Putinowi analizę szans opozycyjnych kandydatów na prezydenta. Putlerek zaklął pod nosem nad nieudacznictwem „naszych ludzi w Warszawie” i przestawił wajchę. Skoro w Polsce władzy przejąć się nie da, trzeba uderzyć w związki Polski z Ameryką, nagłaśniając polski antysemityzm.
8 czerwca 1982. W stanie wojennym firma Konsuprod Jana Wejcherta, przyszłego założyciela TVN, otwiera fabrykę w Bielsku-Białej. W czasie, gdy na półkach jest tylko ocet, wydane zostaje przyjęcie. „Sery, salami, wino, piwo” – tak podjęci zostają goście, w tym zastępca wojskowego komisarza w województwie. Nie na darmo wicepremier Jerzy Ozdowski zapowiedział zastosowanie wobec firm polonijnych, takich jak Wejcherta „klauzuli permanentnego uprzywilejowania”. 2 maja 2020, w Dniu Flagi Rzeczpospolitej Polskiej, prof. Adam Strzembosz, symbol z walki reformą wymiaru sprawiedliwości, odebrał nagrodę im. Jana Wejcherta, symbolu niesprawiedliwości i przywilejów w postkomunizmie. Obrazka bardziej kompromitującego obrońców praworządności już nie będzie – pisze dla portalu Niezależna.pl Piotr Lisiewicz.
- Zaprowadzono mnie do piwnicy w Wojskowej Komendzie Uzupełnień. Tam usłyszałem, że mam wysokie notowania u kolegów z Solidarności. No i mam żonę, malutkie dziecko i mieszkam w małym pokoiku u siostry w Gorzowie. Ale może być lepiej. Gwarantują mi mieszkanie w Gdańsku lub Warszawie. Stworzą dokumenty, że to spadek po dalekiej cioci. Załatwią też dobrą pracę. I pomogą, żebym piął się po szczeblach kariery opozycjonisty i zaszedł maksymalnie wysoko – opowiedział Jarosław Porwich w „Wywiadzie z chuliganem”. Posłuchajcie niesamowitej opowieści, jak bezpieka budowała własne solidarnościowe elity, z którymi jej szef Czesław Kiszczak negocjował przy „okrągłym stole”! (FILM)
