Ekonomiści zupełnie pogubili się w ocenie stanu naszej gospodarki. Prognozy są tak skrajne, że można by powiedzieć najkrócej, iż mówią: albo będzie dobrze, albo będzie źle. Jedni uważają, że przed nami jeszcze kilka miesięcy deflacji, drudzy dostrzegają już zwiastuny poprawy koniunktury. Najbardziej zaskakującą ocenę przedstawili jednak ekonomiści BZ WBK. Uważają, że tak głęboka deflacja wróży stabilizację cen w kolejnych miesiącach, a następnie powrót do wzrostów. Na jakiej podstawie tak sądzą? Otóż rynek pracy – ich zdaniem – jest w rozkwicie, solidnie rosną zatrudnienie oraz płace. A zatem jest paliwo do rozwoju gospodarki – czyli pieniądz. Ciekawe tylko, co na temat rozkwitu na rynku pracy powiedziałoby społeczeństwo – miliony bezrobotnych, miliony polskich emigrantów, a także miliony zatrudnionych na umowach śmieciowych, otrzymujących pensje z opóźnieniem oraz miliony z cięciami pensji czy też „szczęśliwcy” z podwyżką rzędu 150 zł lub emeryci ze świadczeniem wyższym o 36 zł.
Więcej prawdy o gospodarce przekazuje Wojciech Matysiak z banku Pekao SA, który uważa, że deflacja może potrwać nawet do trzeciego kwartału. Nie ma co liczyć na to, że inflacja powróci do celu NBP (czyli do 2,5-proc. wzrostu cen, co jest najlepsze dla gospodarki) nawet do końca 2016 r. – komentuje. A zatem i cały następny rok zapowiada się mizerny.
Problemy z oceną sytuacji w gospodarce mają, co gorsza, również rządzący. We wrześniu ub.r. minister finansów Mateusz Szczurek przekonywał, że deflacja potrwa do listopada. Tymczasem wszystko wskazuje na to, że zagości o rok dłużej. Także Rada Polityki Pieniężnej zwlekała z obniżką stóp procentowych, aby wreszcie zdecydować się na ten krok w największym spadku cen w 25-leciu.
Od ośmiu miesięcy spadają ceny, a uwaga prorządowych ekonomistów skupia się wyłącznie na koszyku dóbr i usług konsumpcyjnych. Tymczasem deflacja jest rezultatem utrzymującego się spadku cen surowców, półproduktów i produktów, którymi obracają przedsiębiorstwa przemysłowe – zwraca uwagę ekonomista Zbigniew Kuźmiuk z PiS‑u. To oznacza zwijanie się gospodarki, a przynajmniej jej niektórych obszarów. Słaby popyt jest więc nie tylko konsumencki, ale także przedsiębiorstw produkcyjnych. – To fatalny sygnał wysyłany do gospodarki – uważa Kuźmiuk. – Minister finansów i eksperci prorządowi zapewniają, że nic złego się nie dzieje, ponieważ procesy deflacyjne mają charakter podażowy, prędko więc wygasną. Niestety nie wygasają już od ośmiu miesięcy – komentuje Kuźmiuk.
Cały tekst w "Gazecie Polskiej Codziennie"
