Miliarder Siergiej Taruta przyleciał do Warszawy specjalnie po to, aby powiedzieć dziennikarzom na konferencji prasowej, że sytuacja stoczni jest krytyczna. Nikt z polskiego rządu nie chce z nim rozmawiać o jej ratowaniu. W odpowiedzi na te zarzuty minister skarbu Włodzimierz Karpiński stwierdził, że winnym sytuacji, w której znajduje się zakład, jest Taruta. Co więcej, minister wskazał, że w poważnych tarapatach znajduje się także Huta Częstochowa, która ma tego samego inwestora co Stocznia Gdańsk.
Taruta na pytanie „Codziennej" odpowiedział, że z 4 mld zł, jakie zainwestował w Polsce, pół miliarda poszło na Stocznię Gdańsk, a reszta, czyli 3,5 mld zł, na Hutę Częstochowa. Jej sytuacja finansowa jest dużo lepsza niż stoczni, która jest tylko odbiorcą produkowanych w niej blach. Z pewnością upadek stoczni nie poprawiłby trudnej sytuacji huty.
Minister skarbu zapowiedział, że zwróci się do Najwyższej Izby Kontroli o sprawdzenie całego procesu prywatyzacji stoczni. Według Karpińskiego od 2004 r. przedsiębiorstwo dostało od państwa 555 mln zł pomocy publicznej. ARP jest tylko mniejszościowym i biernym akcjonariuszem stoczni, w związku z tym – zdaniem resortu – wszystkie decyzje zależą od większościowego udziałowca, „który skupił pełną władzę operacyjną i biznesową". Prezes stoczni Andrzej Stokłosa przyznał w rozmowie z „Codzienną", że kierownictwo zakładu popełniło błędy i uznał obecny kryzys zakładu za osobistą porażkę.
Aby zakład odzyskał rentowność, potrzeba mu 180 mln zł – ocenia Taruta. Wskazał, że ok. 80 mln zł może pochodzić od udziałowców ukraińskich. Pozostałe 100 mln zł powinien wyłożyć mniejszościowy udziałowiec. Minister skarbu uznał to za „nieporozumienie".
Rozmowy z głównym akcjonariuszem stoczni trwały od jesieni ub.r. i nie doprowadziły do żadnego postępu.
Taruta przyznał, że bez większego zaangażowania ARP w ratowanie stoczni nie ma szans na wyprowadzenie jej na prostą. Dodał, że obecnie sytuacja stała się na tyle krytyczna, że pomoc ARP jest niezbędna. Według niego stocznia ma przed sobą już tylko „dni, nie miesiące".
Cały tekst w dzisiejszej "Gazecie Polskiej Codziennie"
