Ogólne tempo rozwoju niemieckiej gospodarki spadło z 0.5 procenta w I kwartale 2012 do 0.3 w II kwartale. Komentując te wyniki dla agencji Associated Press ekonomista Niemieckiego Instytutu Badań Ekonomicznych Ferdinand Fichtner powiedział, że „Niemcy nie mogą oddzielić się od słabego rozwoju strefy euro”.
Zyski takich niemieckich firm jak Daimler czy BASF spadły w ostatnim kwartale odpowiednio o 11 i 16 procent. Siemens boryka się z 23-procentowym spadkiem zamówień a stalowy gigant ThyssenKrupp redukuje godziny pracy dwóm tysiącom pracowników. To wszystko efekty spadku zamówień od europejskich partnerów handlowych Niemiec, dotkniętych kryzysem dużo mocniej niż sama największa gospodarka Unii Europejskiej.
„Wyspa błogości nie może się ostać w morzu kryzysu euro” - tak sytuację niemieckiej gospodarki opisuje niemiecki tabloid Bild, dodając jednocześnie „jeśli nasi sąsiedzi toną, w którymś momencie także nas pociągną za sobą”. Lewicowy Tageszitung twierdzi, że objawy kryzysu, jakie w sposób widoczny zawitały do Niemiec, mogą mieć dobre konsekwencje w postaci bardziej zdecydowanych form przeciwdziałania spowolnieniu, jakie mógłby podjąć niemiecki rząd. Trzeba bowiem przypomnieć, że lewica w UE, jak i w USA domaga się by Unia Europejska wzięła na siebie odpowiedzialność finansową za najbardziej zadłużone gospodarki i przez to umożliwiła ich dalsze funkcjonowanie.
Widoczne spowolnienie przyniesie z pewnością jakieś konsekwencje dla niemieckiej polityki. Trudno jednak przesądzać, czy będą one zgodne z podpowiedziami lewicowych gazet oraz prezydentów Francji czy Włoch. Tym bardziej, że inne media np. Financial Times Deutschland podpowiadają, że „znacznie ważniejsze dla kondycji wielkich niemieckich firm będzie ich dalszy rozwój w Azji”.
