Dziwna to oferta, bo Synthos produkuje surowce kauczukowe, a nie nawozy azotowe, więc jego profil znacznie różni się od tego zakładów w Puławach. Poza tym Michał Sołowow, większościowy udziałowiec Synthosu, nie ma ostatnio najlepszej prasy. Głośno było o kłopotach jego firm i tajemniczych powiązaniach kapitałowych. Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych zarzuca mu niedopełnienie wymaganych prawem obowiązków informacyjnych i złe traktowanie akcjonariuszy.
Analitycy rynku zwracają też uwagę, że firma kontrolowana przez Sołowowa nie ma pieniędzy na sfinalizowanie transakcji, dlatego wzięła z PKO BP 2 mld zł kredytu. Ten sam bank w marcu br. wycenił akcje Puław na 123,5 zł. Teraz – pośrednicząc w transakcji – rekomenduje cenę 98,8–102,5 zł. Jeśli Synthos kupi akcje Puław po 100 zł, a potem odsprzeda je komuś – np. Rosjanom – po 120 zł, zarobi 20 proc., a więc 400 mln zł. O tym, że firmy ze Wschodu mocno interesują się polską branżą chemiczną, świadczy wezwanie do sprzedaży akcji innego polskiego potentata ZA Tarnów ogłoszone wcześniej przez rosyjski Acron.
Zarząd ZA Puławy przekonuje akcjonariuszy spółki, że wezwanie Synthosu jest niekorzystne, bo proponowana cena – 102,5 zł za akcję – jest za niska, a kupujący działa w innym segmencie. Obawy zarządu popiera Paweł Nierada, ekspert Instytutu Sobieskiego. – Trudno dostrzec wyraźne korzyści dla Puław z przejęcia ich przez Synthos. Znacznie łatwiej za to zauważyć korzyści kupującego i spółek z jego otoczenia. Przy dość atrakcyjnej dla kupującego cenie wezwania i braku wyraźnie określonej całościowej wizji dla przyszłości Puław mogą nasuwać się przypuszczenia, że Synthos nie musi być zainteresowany całością azotowej spółki, lecz jedynie częścią jej aktywów, resztę przeznaczając np. do dalszej odsprzedaży – powiedział „Codziennej” Nierada.
Po ogłoszeniu przez Synthos wezwania na Puławy zadowolenia nie ukrywali przedstawiciele rządu. Skarb państwa ma ponad połowę akcji puławskich Azotów. Rząd potrzebuje pieniędzy do łatania dziury budżetowej, więc szansa sprzedaży akcji musi go cieszyć.
Zdaniem aktualnego posła i byłego wiceministra gospodarki Piotra Naimskiego skarb państwa powinien bacznie się przyglądać ofertom kupna polskich spółek. – Uwaga państwa powinna być większa, ponieważ dzieją się w polskiej gospodarce rzeczy dziwne, chociażby bankructwo PBG i jego spółek zależnych. To przypomina upadek piramidy finansowej. Tak się dzieje, gdy wzrost firmy jest sztucznie nadmuchany, w drodze akwizycji niemającej ekonomicznego uzasadnienia – powiedział nam Piotr Naimski.
Według niego przemysł chemiczny zużywa dużo energii, m.in. gazu jako surowca do produkcji nawozów sztucznych. Dlatego nie można wykluczyć, że gry prowadzone wokół największych polskich zakładów azotowych mają związek z rywalizacją koncernów paliwowo-energetycznych.
