31. grudnia 2015 roku zakończyło się siódme posiedzenie Senatu. W jego trakcie senatorowie przyjęli bez poprawek nowelizację ustawy o radiofonii i telewizji.
Nowelizacja zmienia zasady powoływania i odwoływania członków rad nadzorczych i zarządów jednostek publicznej radiofonii i telewizji działających w formie jednoosobowych spółek Skarbu Państwa. Eliminuje ona kompetencje Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w zakresie wyboru składów rad nadzorczych i zarządów istniejących spółek publicznej radiofonii i telewizji, przyznając je ministrowi skarbu państwa – do czasu wprowadzenia nowej organizacji mediów narodowych. Ustawa znosi kadencyjność członków rad nadzorczych i zarządów tych spółek, a także ogranicza liczebność rad nadzorczych do trzech osób.
Ponadto nowelizacja ustanawia inne niż w dotychczasowym stanie prawnym wymagania wobec kandydatów na członków rad nadzorczych i zarządów. I tak członkowie zarządu będą musieli posiadać kompetencje w dziedzinie radiofonii i telewizji oraz być osobami niekaranymi. Ustawa zawiera także przepisy, zgodnie z którymi z dniem jej wejścia w życie ulegają skróceniu kadencje oraz wygasają mandaty dotychczasowych członków zarządów i rad nadzorczych spółek: „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna” i „Polskie Radio – Spółka Akcyjna”, a jednocześnie zarządy tych spółek działają w dotychczasowym składzie do czasu powołania nowych zarządów, jednakże bez zgody ministra skarbu państwa nie mogą dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani czynności z zakresu prawa pracy.
Co ciekawe niektórzy dyrektorzy telewizyjni podali się do dymisji. Wszystkie zostały przyjęte. Zrezygnowali: dyrektor TVP1 Piotr Radziszewski, dyrektor TVP2 Jerzy Kapuściński, dyrektor TVP Kultura Katarzyna Janowska, dyrektor Telewizyjnej Agencji Informacyjnej Tomasz Sygut i dyrektor kadrowa spółki Ewa Ger.
Poddać nie zamierza się Radiowa Jedynka, a przynajmniej jej szef - Kamil Dąbrowa. Szefostwo tej stacji zdecydowało o tym, by o każdej pełnej godzinie w ramach protestu puszczane były hymn Polski lub „Oda do radości”.
– argumentował dyrektor Jedynki, Kamil Dąbrowa.Zamierzamy zwrócić uwagę naszych słuchaczy oraz opinii publicznej na zagrożenie pluralizmu i wolności słowa w mediach publicznych, które wprowadza wchodząca w życie nowelizacja ustawy medialnej
Dyrektor biura programowego Polskiego Radia, ma wątpliwości co do tego ruchu. Stwierdził, że emisja hymnu Polski w takim kontekście może stanowić naruszenie symbolu państwowego. Dodatkowo uważa, że zajęcie przez rozgłośnię takiego stanowiska w sprawie zmian w ustawie medialnej „nie mieści się w ramach uzasadnionej krytyki i w założeniach polityki programowej Polskiego Radia”.
- ripostował na te zastrzeżenia Kamil Dąbrowa.Informowałem o tej akcji prezesa Henryka Cicheckiego, nie zgłaszał do niej zastrzeżeń. Zarówno „Mazurek Dąbrowskiego”, jak i „Oda do radości” są grane z pełnym poszanowaniem tych ważnych dla nas symboli
– powiedziała dla wirtualnemedia.pl Małgorzata Raducha, jeden z radiowych wydawców.Dyrektor Dąbrowa rozegrał to po mistrzowsku, jeśli mistrzem można nazwać Wolanda albo Machiavellego - wpisał nas w bieżący kontekst polityczny, a wziąwszy pod uwagę czas - Sylwester i Nowy Rok - wytrącił możliwość reakcji. Nie ma też elektronicznego śladu tej decyzji
W związku z zaistniałą sytuacją protestują pracownicy radia. Napisali (anonimowo) list, w którym przekonują, że działanie Kamila Dąbrowy nie stawia w dobrym świetle instytucji Polskiego Radia. Nie chcą oni jednak podać swoich nazwisk. Tłumaczą, że jako pracownicy radia ryzykują dużo poprzez wejście w otwarty spór z obecnymi władzami PR oraz z dyrektorem Dąbrową.
- piszą w liście cytowanym przez wpolityce.pl pracownicy radia.Wielu z nas bardzo nie podoba się taki sposób realizacji misji publicznej i wciąganie naszej szacownej instytucji do tak żenujących politycznych i personalnych rozgrywek. Tego typu zagrywki wystawiają na szwank dobre imię Polskiego Radia i stawiają nas, pracowników Polskiego Radia, po jednej ze stron politycznego sporu, co nie mieści się w założeniach polityki programowej Polskiego Radia, zgodnie z którymi relacjonowanie debaty publicznej opiera się na równym dystansie do wszystkich jej uczestników
