Bronisława Rafalska urodziła się w 1930 roku. Podczas II wojny światowej wraz z rodziną – ojcem Pawłem, matką Anielą i siostrą Marią – mieszkała we wsi Markowa niedaleko miasta Zawałów, k. Brzeżan. Kiedy Niemcy rozpoczęli akcję eksterminacji okolicznych Żydów, do ich domu przybyli Mosze i Salomea Beznerowie, Nachum i Fejga Flocherowie oraz Juliusz i Bronisław Diczkowie. Rafalscy pozwolili im ukryć się w budynku gospodarskim, a następnie przenieśli wszystkich do kryjówki obok domu, którą wybudowali specjalnie dla nich. Szóstka ukrywających się została tam aż do wiosny 1944 roku, kiedy teren ten został zajęty przez Armię Czerwoną. Rafalscy dbali o ich podstawowe potrzeby i zaopatrywali w lekarstwa. Ryzykując życie dla ukrywających się, kierowali się ludzkimi uczuciami i nigdy nie oczekiwali czegoś w zamian, podkreśla IPN.
W 1990 roku Instytut Yad Vashem nadał Anieli i Pawłowi Rafalskim oraz ich córkom, Marii i Bronisławie, tytuły Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Bronisława Rafalska została odznaczona przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Order został wręczony w siedzibie Instytutu Pamięci Narodowej w grudniu 2017 r. ramach obchodów 75. rocznicy powstania Rady Pomocy Żydom „Żegota”.
