Wywieś biało-czerwoną! Dziś Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

/ Tomasz Hamrat/Gazeta Polska

  

2 maja między świętami państwowymi: 1 maja (zwanym Świętem Pracy) i 3 maja (Świętem Narodowym 3 Maja) obchodzony jest Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Tego samego dnia obchodzony jest Dzień Polonii i Polaków za Granicą.

Święto Flagi RP zostało ustanowione w 2004 roku. Wybór tego dnia nie był przypadkowy. chodziło o dzień w którym Polakom towarzyszą refleksje o szczytnych kartach historii Polski, wypełnienie wolnego dnia pomiędzy świętami narodowymi, oraz podkreślenie obchodów Światowego Dnia Polonii.

Skąd wywodzą się polskie barwy narodowe i kiedy właściwie powstała biało-czerwona flaga?
Historycznie polskie barwy narodowe wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zgodnie z wyjaśnieniem symboliki polskiej flagi, biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski oraz bieli Pogoni - rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Z tego właśnie względu na polskiej fladze biel znalazła się u góry, ponieważ w heraldyce RP ważniejszy jest kolor godła niż tła.

Na długo przed oficjalnym ustanowieniem polskiej flagi, biało-czerwone barwy uznano za barwy narodowe. Miało to miejsce dokładnie 3 maja 1792 roku – w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji. Jak relacjonowali kronikarze, wówczas damy występowały w białych sukniach przepasanych czerwonymi wstęgami, a mężczyźni nosili biało-czerwone szarfy. Pierwsza informacja o oficjalnych barwach narodowych pojawia się w prawodawstwie Rzeczypospolitej dopiero 7 lutego 1831 roku.

Na pojawienie się polskiej flagi trzeba było jednak czekać znacznie dłużej. Oficjalnie ustanowiona została ona dopiero w 1919 roku i od tego czasu kilka razy zmieniała swoją kolorystykę. Początkowo miała odcień karmazynu, później jednak jego miejsce zajął cynober. Wszystko zostało dokładnie sprecyzowane dopiero w 1980 r., gdy ostatecznie ustalono kolorystykę. W 1955 r. uznano oficjalnie flagę i godło narodowe (wówczas jednak był to orzeł bez korony).

Nie bez znaczenia pozostaje również wybór 2 maja na święto flagi Rzeczypospolitej. Jednym z powodów jest fakt, że w czasach PRL robiono wszystko, aby właśnie tego dnia zdejmowano po 1 maja flagi państwowe, by nie były widoczne w dniu zniesionego przez władze komunistyczne Święta Konstytucji 3 Maja. Święto flagi zostało wprowadzone nowelą ustawy z 20 lutego 2004 roku o godle, barwach i hymnie RP. Jednocześnie 2 maja obchodzony jest Dzień Polonii i Polaków za Granicą.

Dzień Flagi RP obchodzony jest w przeddzień Święta Konstytucji 3 Maja z dwóch powodów historycznych:

- W czasach PRL w tym dniu zdejmowano po 1 maja flagi państwowe, by nie były widoczne w dniu zniesionego przez władze komunistyczne Święta Konstytucji 3 Maja.

- Dnia 2 maja w 1945 r. polscy żołnierze zdobywający stolicę hitlerowskich Niemiec umieścili biało-czerwoną flagę na Kolumnie Zwycięstwa - Siegessäule oraz na Reichstagu w Berlinie.

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: niezalezna.pl, wikipedia.pl

Tagi

Wczytuję komentarze...

Kard. Gulbinowicz świętował jubileusz

/ Kancelaria Prezydenta RP

  

Kardynał Henryk Gulbinowicz, emerytowany metropolita archidiecezji wrocławskiej, obchodził swój jubileusz 95. urodzin. We wrocławskiej Hali Stulecia w spotkaniu uczestniczyło ponad 5 tysięcy gości, a imprezę uświetnili artyści z Narodowego Forum Muzyki.

Biskup Ignacy Dec przypomniał, że były metropolita wrocławski był organizatorem wielu ważnych dla Kościoła wydarzeń, m.in. wizyt ojca świętego Jana Pawła II oraz Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu.

"Teraz, składając mu życzenia zdrowia i jak najdłuższego życia wśród nas, pamiętajmy, że za jego przewodnictwa w archidiecezji napisano ponad 3 tys. magisteriów, 120 doktoratów i przyznano 10 tytułów doktora honoris causa, m.in. Helmutowi Kohlowi i Josephowi Ratzingerowi, papieżowi emerytowi Benedyktowi XVI"

- powiedział bp Dec.

Organizator jubileuszu, prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz, przypomniał, że kardynał Gulbinowicz był w okresie stanu wojennego nazywany "szeryfem episkopatu, ponieważ najmocniej z hierarchów przeciwstawiał się represjom ze strony komunistów".

Podkreślił, że gdy przed 40 laty poznał duchownego, to nigdy by nie uwierzył, że będzie miał zaszczyt organizować ten jubileusz.

Jubilat dziękował za życzenia i podkreślił, że wciąż czuje opiekę Matki Boskiej Ostrobramskiej, której był ofiarowany jako dziecko w wieku pięciu lat.

Zabrano mnie do Ostrej Bramy, bo taka była w Wilnie tradycja. Ksiądz mnie pobłogosławił i ofiarował Matce Boskiej Ostrobramskiej. Powiedział: "Ona nigdy cię nie opuści". I ja to czuję do dziś. Ofiarujcie swe dzieci patronom swoich parafii, bo dzieci to przyszłość naszego narodu

- powiedział kard. Gulbinowicz.

Henryk Gulbinowicz urodził się 17 października 1923 r. na Wileńszczyźnie. W 1944 r. rozpoczął studia w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Wilnie, przeniesionym w 1945 r. do Białegostoku, gdzie w czerwcu 1950 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1951-1955 kontynuował naukę w Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kończąc je doktoratem z teologii moralnej i etyki.

W lutym 1970 r. otrzymał święcenia biskupie z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. W styczniu 1976 r. mianowany został arcybiskupem metropolitą wrocławskim po zmarłym kardynale Bolesławie Kominku. Objął archidiecezję 12 stycznia, ingres do katedry we Wrocławiu odbył w lutym 1976 r.

W 1981 r. po wprowadzeniu stanu wojennego założył w stolicy Dolnego Śląska Arcybiskupi Komitet Charytatywny z zadaniem opieki nad internowanymi, więźniami i biednymi. W budynkach archidiecezji ukrywali się i spotykali opozycjoniści. Tam też zdeponowano legendarne 80 mln zł składek członków dolnośląskiej "Solidarności", które związkowcy wypłacili przed 13 grudnia z banku.

Kardynał przeprowadził we Wrocławiu synod archidiecezjalny w latach 1985-1991 oraz Kongres Pracy w 1991 r. Rok wcześniej powołał do życia Komitet ds. Pomocy Parafianom z terenu Związku Radzieckiego.

Założył za swej kadencji wiele nowych parafii, ukończył budowę Domu Księży Emerytów we Wrocławiu. Powołał też dwie redakcje - miesięcznika "Nowe życie" oraz Katolickiego Radia Rodzina.

Był przewodniczącym komitetu organizacyjnego 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu w 1997 r. Brał aktywny udział w pracach Episkopatu Polski. W latach 1977-1987 był profesorem teologii moralnej i Wielkim Kanclerzem Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu.

Pracował w watykańskich Kongregacjach: ds. Duchowieństwa, ds. Kościołów Wschodnich i ds. Ewangelizacji Narodów. Uczestniczył w pracach VIII sesji zwykłej Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.

Po osiągnięciu wieku emerytalnego w 2004 r. kard. Gulbinowicza na stanowisku arcybiskupa metropolity wrocławskiego zastąpił abp Marian Gołębiewski.

Kard. Gulbinowicz jest doktorem honoris causa trzech wrocławskich uczelni, w tym Papieskiego Wydziału Teologicznego. Jest Honorowym Obywatelem Dolnego Śląska i Wrocławia, Laureatem Dziecięcej Nagrody SERCA oraz 641. Kawalerem Orderu Uśmiechu. W lutym 2009 r. kard. Gulbinowicz został odznaczony Orderem Orła Białego. Otrzymał też nagrodę Im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego. 

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: niezalezna.pl, PAP


Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl