Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Zasłużeni mieszkańcy Poznania spoczną w farze

Szczątki zasłużonych obywateli Poznania, chowanych w poprzednich wiekach w kolegiacie pw. św. Marii Magdaleny i na przykościelnym cmentarzu, zostaną w piątek pochowane w krypcie poznańskiej fary. Świątynia była do końca XVIII w. najważniejszym kościołem lewobrzeżnego Poznania.

Autor:

Kolegiata stała w miejscu obecnego pl. Kolegiackiego, w sąsiedztwie Starego Rynku. Od 2016 r. prowadzone są tam prace archeologiczne. Poprzedzają one modernizację placu.

W reliktach dawnego kościoła odsłonięto dotąd 1 tys. grobów, a szacunki wskazują, że pod powierzchnią placu znajdować się mogło ich łącznie ok. 4 tys. W piątek wydobyte w trakcie badań archeologicznych szczątki poznaniaków zostaną uroczyście pochowane w pobliskim kościele farnym.

Uroczystości pochówkowe poprzedzi msza żałobna. W jej trakcie będzie można usłyszeć Requiem J. Paszkiewicza. Wykonawcami będą zespół Musica Maxima i Chór Akademicki UAM. Utwór został prawdopodobnie napisany dla jednego z wybitnych mieszkańców Poznania, który spoczął w kryptach kolegiaty.

Requiem jest jedną z kompozycji ze zbioru rękopisów i druków muzycznych, które zachowały się po kapeli działającej od 1668 r. przy kolegiacie św. Marii Magdaleny, a od 1798 r. przy kościele pojezuickim. Zbiór odkryła w Archiwum Archidiecezjalnym prof. Alina Mądry z Instytutu Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Łącznie zachowało się 375 kompozycji, utwory, które ocalały z XVIII w., stanowią około 1/3 zbioru.

"Do tej pory nie udało się ustalić, kim był J. Paszkiewicz. Wszystko wskazuje na to, że był kompozytorem poznańskim, funkcjonującym w zespole działającym przy kolegiacie. Jego muzyka wybrzmiewała w murach tej świątyni podczas pochówków wybitnych poznaniaków. W piątek zabrzmi ponownie, po ponad 200 latach"

- powiedziała prof. Mądry.

Badania archeologiczne na pl. Kolegiackim prowadzą naukowcy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu pod kierunkiem prof. Marcina Ignaczaka.

"Szacujemy, że na terenie objętym naszymi badaniami znajduje się ok. 4 tysięcy pochówków. Najstarsze z nich datujemy na XIII wiek, najmłodsze - na koniec XVIII w. To bardzo duży zbiór, nie w pełni jeszcze przebadany przez antropologów. Gdy prace zostaną zakończone, pochówki pomogą odpowiedzieć nam na wiele pytań dotyczących społeczności Poznania sprzed setek lat"

– poinformował prof. Ignaczak.

Według badaczy, odkryciem o randze światowej był pochówek z końca XVI lub początków XVII w. ze śladami odcięcia pokrywy czaszki w trakcie sekcji - tego rodzaju zabiegi nie były wówczas praktykowane zbyt często.

Poznańska świątynia swego czasu należała do najbardziej okazałych w Europie, dzięki wieży była też najwyższym budynkiem w Poznaniu. Według niektórych źródeł, wieża wraz z hełmem i iglicą sięgała blisko 115 m.

Ufundowany w XIII w. kościół przez wieki był najważniejszą świątynią lewobrzeżnego Poznania. W XVII w. został zniszczony przez wojska szwedzkie, a odbudowaną kolegiatę w XVIII w. strawiły pożary. Ostatecznie parafia farna przeniosła się do pobliskiego pojezuickiego kościoła, a resztki kolegiaty rozebrano na początku XIX w. 

Autor:

Źródło: niezalezna.pl, PAP

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska