Była natomiast bardzo ciekawa debata o górnictwie już podczas pierwszego dnia konwencji Prawa i Sprawiedliwości i Zjednoczonej Prawicy.
W sesji pt. "Polityka energetyczna – bezpieczeństwo energetyczne" udział wzięli m.in.: minister energii Krzysztof Tchórzewski, przewodniczący sejmowej Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa Maciej Małecki, prezes PGNiG Piotr Woźniak, wiceprezes ds. rozwoju systemu i inwestycji Polskich Sieci Elektroenergetycznych Włodzimierz Mucha oraz prezes Orlenu Daniel Obajtek. - Musimy zagwarantować stabilne dostawy węgla, które pokryją rosnące zapotrzebowanie na energię. Nie doprowadzimy do tego, o czym marzy wiele państw Unii Europejskiej, żeby zużycie energii w Polsce nie rosło – zaznaczył minister Tchórzewski. Uczestnicy debaty podkreślali, że polska strategia energetyczna powinna być oparta na haśle: „Węgiel plus”. - Mamy w Polsce węgiel i ten węgiel jest, i pozostanie jednym z filarów naszego bezpieczeństwa energetycznego. – podkreślono.
Portalowi Niezalezna.pl udało się porozmawiać z Grzegorzem Tobiszowskim, europosłem PiS, do niedawna wiceministrem energii.
Jakie perspektywy ma dziś branża górnicza i zatrudnieni w niej ludzie?
Co prawda w Europie i w Polsce na pewno istnieje bardzo silne lobby antywęglowe, ale trzeba rzetelnie i uczciwie spojrzeć na fakty. A te jasno pokazują, że na świecie zużycie węgla rośnie, a i w samej europejskiej gospodarce surowiec ten jest niezwykle istotny.
Co w tej sytuacji powinni obecnie robić kierujący górnictwem?
Musimy inwestować, żeby uruchamiać nowe ściany, a nawet nowe kopalnie – co byłoby przełomem po latach „zaorywania” górnictwa przez rządy PO-PSL. Takie plany realizują wszystkie nasze spółki. JSW postanowiła wyodrębnić w swojej strukturze nową kopalnię Bzie-Dębina, stawia też na realizację - w dwóch etapach - projektu kopalni Dębieńsko.
Podobne plany mamy w Bogdance, a są nawet inwestorzy, którzy chcą budować kopalnie w zagłębiu wałbrzyskim, które, moim zdaniem, zbyt pochopnie zostało spisane na straty, co doprowadziło tam do zapaści ekonomicznej.
Jaka była sytuacja polskiego górnictwa, gdy rządy przejmowało PiS?
Można odpowiedzieć krótko - była katastrofalna. Nawarstwiały się długi. Suma należności sięgnęła 10 mld zł. Istniało bardzo realne zagrożenie braku środków na wypłaty pensji, Barbórki. Konieczne były natychmiastowe działania restrukturyzacyjne.
Wielokrotnie Pan podkreślał, że te działania możliwe były głównie dzięki ciągłemu dialogowi ze stroną społeczną. Podtrzymuje Pan dziś tę opinię?
Zdecydowanie tak, związki zawodowe wykazały się ogromnym zrozumieniem oraz odpowiedzialnością za przyszłość kopalń rezygnując na czas restrukturyzacji górnictwa ze zdobyczy socjalnych uzyskanych w poprzednich latach. Równolegle skutecznie prowadziliśmy negocjacje z komisją Europejską w sprawie notyfikacji programu łagodzącego społeczne i środowiskowe skutki restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego. Uzyskana zgoda Komisji pozwoliła na uruchomienie osłon socjalnych dla górników, którzy dobrowolnie chcieli odejść z branży. Chcę podkreślić raz jeszcze, że wiele z tych rzeczy, które ustaliliśmy, mogło stać się rzeczywistością na skutek odpowiedzialności i zrozumienia powagi sytuacji przez stronę społeczną. Pokazaliśmy wtedy wszyscy, że nawet bardzo trudne sprawy możemy załatwiać na drodze dialogu. Osiągnęliśmy ważny kompromis, ratujący branżę.
Polska Grupa Górnicza jest obecnie największą firmą wydobywczą w Unii Europejskiej, zatrudnia 43,3 tysiąca osób i składa się z 9 kopalń, a kwoty, które jeszcze 4 lata temu opisywały zadłużenie, dziś są w planach inwestycyjnych. Spółki mają środki na inwestycje, ale także bardzo poważnie zasilają Skarb Państwa. Za rok ubiegły branża zapłaciła ponad 6 mld zł podatków.