Sąd apelacyjny utrzymał tym samym wyrok sądu I instancji. Wyrok jest prawomocny.
Straż Leśna obwiniła dwoje aktywistów ekologicznych o to, że w maju 2017 r. świadomie naruszyli zakaz wstępu do części Puszczy Białowieskiej, wprowadzony zarządzeniem nadleśniczego nadleśnictwa Browsk i nie opuścili puszczy mimo wezwania uprawnionych strażników. Postawiła im zarzuty z kodeksu wykroczeń.
W marcu Sąd Rejonowy w Hajnówce, jako sąd pierwszej instancji, oboje obwinionych uniewinnił. Sąd w Hajnówce ocenił jednak, że w zarządzeniu był błąd, wskutek którego było ono wydane niezgodnie z uprawnieniami, tzn. nie spełniało tzw. normy kompetencyjnej wynikającej z ustawy o lasach i na tej podstawie uniewinnił aktywistów. Uznał, że nie było w niej daty dziennej obowiązywania, więc nie było okresowe, lecz stałe (nadleśniczy nie ma uprawnień do wydawania takich zakazów).
Apelację w tej sprawie złożył pełnomocnik nadleśnictwa, który chciał jego uchylenia i zwrotu sprawy do ponownego rozpoznania w I instancji.
Sąd Okręgowy w Białymstoku rozpatrywał apelację i badał, czy wydany przez nadleśnictwo Browsk zakaz wstępu do części Puszczy Białowieskiej był zgodny z prawem i czy sąd karny ma prawo badać decyzję o charakterze administracyjnym.
Jak uzasadniał w czwartek wyrok sędzia Krzysztof Kamiński, "jedną z naczelnych zasad postępowania karnego jest zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego". Dlatego – jak mówił sędzia – sąd karny ma prawo oceniać zasadność wydawania takich dokumentów. "W sytuacji, gdy decyzja budzi wątpliwości sądu, sąd ma obowiązek nawet dokonać takiej oceny. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, jak w niniejszej sprawie, gdy przedmiotowe zarządzenie ogranicza prawa obywatelskie i skutkuje odpowiedzialnością karną" – powiedział Kamiński.
W ocenie sądu, apelacja nie dostarczyła wystarczających i logicznych argumentów, a oparta była przede wszystkim na odmiennej interpretacji przepisów prawa. Sędzia, wyjaśniając, przywoływał zapisy Konstytucji RP i orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego odnoszące się do kompetencji organów władzy publicznej.
Mówił, że w kompetencjach nadleśniczego, zgodnie z przepisami, jest możliwość wprowadzenia okresowego zakaz wstępu do lasu w "ściśle określonych sytuacjach". Powiedział, że kwestią sporną było, czy zarządzenie nadleśniczego z nadleśnictwa Browsk z 30 grudnia 2016 r. spełniało "normę kompetencyjną".
Sędzia mówił, że sąd I instancji uznał, iż decyzję o zakazie wstępu podjęła osoba niższa rangą od nadleśniczego, a nie wpisując daty kończącej zakaz wstępu, lecz jedynie "do odwołania", wprowadzała tak naprawdę zakaz stały, a nie okresowy. "To, de facto, wprowadzenie zakazu stałego wbrew normie kompetencyjnej" – uznał sąd.
W ocenie sądu zarządzenie zakazu wstępu do lasu nie pokrywało się z rzeczywistością, a chodziło o zabezpieczenie prac leśnych związanych z wycinką drzew. Kamiński wyjaśnił, że w tym zarządzeniu chodziło o objęcie zakazem jedynie części lasu, gdzie – jak przywołał zarządzenie – "nastąpiło masowe zamieranie drzew i drzewostanów na skutek gradacji kornika drukarza z dużą ilością drzew martwych stanowiących realne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz ich mienia". W ocenie sądu zarządzenie to nie precyzowało jednak, o jakie powierzchnie leśne chodzi.
Dodatkowo, jeśli miało to zagrażać zdrowiu i życiu, to odpowiednie oznaczenia powinny być wprowadzone wcześniej.
Kamiński mówił też, że sąd I instancji nie stwierdził nieważności zarządzenia, bo – jak podkreślił – nie ma do tego kompetencji, jedynie uznał, iż nie może ono wywoływać skutków prawnych w sferze odpowiedzialności karnej obwinionych.
