Dlaczego zdecydowała się pani na występ na konwencji Andrzeja Dudy i zaśpiewanie na niej wielkiego utworu swojego taty?
Dostałam zaproszenie, by wystąpić na konwencie Andrzeja Dudy. Poproszono mnie o wykonanie "Dziwny jest ten świat". Początkowo miałam opory, gdyż pomimo niezgody na to, co dzieje się w Polsce określam siebie jako osobę raczej apolityczną. Jednakowoż po głębszym przemyśleniu sprawy, rozmyślając o "rewelacjach", na które rządzący się godzą czy przymykają oko, postanowiłam, że będzie to dobry sposób, by zająć głos w sprawie "Polska". Jako obywatel, żona i matka mam pomału dość rozmiękczania tkanki polskiej w kontekście patriotyzmu oraz ponadczasowych, w moim przekonaniu wartości takich jak, Bóg i rodzina. Jak na razie nie jestem zwolennikiem żadnej opcji politycznej, ale wspieram polityków, którzy pragną, by Polska pozostała wierna odwiecznym prawom. Jestem chrześcijanką, a raczej Chrystusowcem. To właściwsze określenie, gdyż wedle Pisma Św. chrześcijaninem nie czyni chrzest, lecz bycie uczniem Jezusa Chrystusa i nieustające próby naśladowania Go. I w związku z tym, nie widząc na arenie politycznej innych opcji deklarujących w sposób jawny i wyrazisty potrzeby trwania czy raczej powrotu do uniwersalnych wartości, zdecydowałam, iż moją obecnością, słowem i muzyką wesprę pana Dudę.
Drugim powodem było moje wewnętrzne pragnienie, jako artystki i człowieka o ugruntowanych i wyraźnych poglądach, by ogłosić dobre rzeczy wszędzie tam, gdzie mnie zapraszają. Dobre rzeczy, czyli Ewangelię Jezusa Chrystusa. Powiedziałam więc, że zgodzę się wystąpić, jeżeli będę mogła wykonać jeszcze jeden utwór, obok tak chcianego przez twórców kampanii "Dziwny jest ten świat". Pozwolono mi również zabrać głos nie tylko śpiewany, lecz także mówiony. Podsumowując - wszędzie tam, gdzie mnie zapraszają i dają mikrofon, tam przekazuję istotne treści. Ze wszystkich sił pragnę uściślić - nie zaśpiewałam dla Dudy - jak w mediach formułowano - jeno do ludzi. Jestem zawsze chętna śpiewać każdemu człowiekowi. Czy jest nim bezdomny, sprzątaczka, biznesmen, król, gej, rozwodnik, prezydent, znienawidzony przez ludzi polityk, papież czy więzień. Każda z tych osób potrzebuje Ewangelii, nawet jak sobie z tego nie zdaje sprawy. Bo każdy człowiek jest grzesznikiem. Wszyscy jedziemy na tym samym wozie. I dla takich osób jak ja, każda okazja do wspomnienia o tzw. Dobrej Nowinie jest ważna.
W jakiej Polsce chciałaby pani żyć?
Chciałabym żyć w Polsce, w której ludzie mają osobistą relację z żywym Bogiem. Marzę o Polsce, gdzie zarówno rządzący (czyli służący), jak i tych rządów adresaci są pełni zdrowej bojaźni bożej. Nie strachu, lecz bojaźni, która jest liczeniem się z Bogiem. Ja cały czas mówię o Bogu Biblii, o Bogu Izraela, o Bogu Jezusa Chrystusa. W Polsce, gdzie rodzina mocą stoi. Gdzie państwo w mądry sposób się rodziną opiekuje i ją chroni. Wspiera. W Polsce, gdzie małżeństwo pozostaje związkiem mężczyzny i kobiety. Gdzie naród zna swoją historię i zamiast uginać karku przed okupantem, ugina go w pokorze przed Bogiem i jest mu posłuszny. Jak być posłusznym Bogu? Wszystko jest napisane w Piśmie Św. Trzeba tylko poczytać i pomyśleć. Marzy mi się Polska ludzi odważnych, niosących żwawo i wytrwale ogień naszego słynnego ducha polskiej odwagi.
Czy kandydat PiS na prezydenta jest osobą, która dobrze reprezentowałaby nasz kraj, ufa mu pani?
Jak wspominałam, jestem bezpartyjna. Nie należę do sztabu wyborczego PiS. Nie popieram żadnej konkretnej partii, lecz konkretnych ludzi. Zależy mi na zdrowej przyszłości Polski, dlatego Andrzej Duda wydaje mi się, jak na razie najlepszym kandydatem na urząd prezydenta. Brakuje nam silnych, wyrazistych i - tak - staroświeckich w poglądach polityków. Nie boję się używać słowa "staroświecki". Sama taka jestem. To dobre być staroświeckim. Czy ufam Andrzejowi Dudzie? Ja ufam jedynie Bogu. Jestem przekonana, że jeśli osoby rządzące naszym krajem, bezkompromisowo i radykalnie zaufają Bogu, co z kolei będzie widoczne w ich konkretnych czynach oraz tych czynów owocach (wyraźnych w smaku i pełnych wartości odżywczych), przyszłość Polski będzie jasna.
Na zakończenie swojego występu powiedziała pani: "Zostańcie z Bogiem! I pamiętajcie, człowiek bez Jezusa Chrystusa w sercu zawsze będzie na straconej pozycji! Chrystusa w sercu wam życzę". To słowa pełne nadziei...
Tak, każdemu życzę Chrystusa w sercu. Dla wielu brzmieć to może archaicznie, nieżyciowo, nie do przyjęcia. Jednakowoż jestem jednym z niezliczonej ilości przykładów osób, które przejęły się w pewnym momencie życia Panem Bogiem, uwierzyły, że Chrystus umarł i zmartwychwstał dla nich, przyjęły boże przebaczenie i doświadczają ciągłego, najlepszego we Wszechświecie wychowywania przez dobrego Boga Tatę. Przyjęło się mówić: "Bóg Ojciec". Celowo go nie używam, gdyż stwarza ono swego rodzaju dystans. A Pan Bóg naprawdę wszystkich kocha i dlatego ma dla nas najdoskonalsze sposoby na życie. Jeśli z nich nie korzystamy, ignorujemy, czy odrzucamy, sami kopiemy dla siebie dół, w który prędzej czy później wpadniemy. Człowiek ginie odrzucając bojaźń Bożą, pokorę, posłuszeństwoBbożym prawom. Jeśli zamiast tego uskutecznia postawę buty, pychy, zgubnej pewności, iż oto my - puch marny - wszystko najlepiej wiemy i zrobimy, to upadek nasz będzie wielki. Oby do tego nie doszło w naszej pięknej, mocnej i odważnej w swym duchowym DNA Polsce.
ZOBACZ FILM:
