Wszystkie najważniejsze włoskie media przerwały programy, by podać wiadomość o śmierci Andreottiego, który na szczytach władzy w kraju i na pierwszej linii działalności politycznej spędził pół wieku.
Włoscy politycy mówią w pierwszych komentarzach, że odszedł protagonista polityki w Italii. Przylgnął do niego zarówno przydomek „Divo” ("Boski"), jak brzmi tytuł filmu fabularnego o jego życiu w reżyserii Paolo Sorrentino. Wspominany jest też jako wielki pragmatyk i realista.
W parlamencie Włoch zasiadał od pierwszej jego kadencji po ustanowieniu Republiki w 1946 roku.
Giulio Andreotti urodził się 14 stycznia 1919 roku. Ukończył studia prawnicze specjalizując się w prawie kanonicznym. Związał się z chadecją i reprezentował jej konserwatywne skrzydło.
Premierem został po raz pierwszy w 1972 roku, a jego rząd przeszedł do historii jako najkrócej pracujący; zaledwie dziewięć dni.
Po raz drugi misję kierowania rządem Andreotti otrzymał w 1976 roku, a w ciągu następnych lat - jeszcze pięć razy. Jako premier odmówił w 1978 roku wszelkich negocjacji z lewackimi Czerwonymi Brygadami, które porwały, a następnie zamordowały ówczesnego lidera chadecji, byłego szefa rządu Aldo Moro. Jego stanowczość wobec terrorystów była wielokrotnie krytykowana.
Po raz pierwszy nie brał udziału w wyborze prezydenta Republiki Włoskiej przez parlament w kwietniu obecnego roku. Był już wtedy bardzo ciężko chory.
