Poniżej publikujemy całość oświadczenia:
Niniejszym rezygnuje z członkostwa w Komisji Rodziny i Polityki Społecznej. Uzasadniam to niemożliwością korzystania z przysługujących mi praw w zakresie rozwiązywania społecznych problemów obywateli i mieszkańców kraju. W trakcie 5-letniej przynależności (na przestrzeni dwóch kadencji) szereg wnoszonych przeze mnie inicjatyw, programów, uchwał, poprawek do ustaw, które odpowiadały na istotne problemy i bolączki społeczne było utrącone poprzez:
- ograniczenie prawa do wypowiedzi;
- pomijanie w pracach przyjętych przez komisję;
- zakulisową działalność;
- ostatnio przez naruszanie porządku pracy Komisji.
W efekcie „technik” jak wyżej Komisja nie zajmowała się m.in. rynkiem pracy, dalszym reformowaniem systemu zabezpieczeń społecznych, funkcjonowaniem organów nadzoru nad warunkami pracy, przestrzeganiem prawa pracy.
Ze względów dla mnie niewiadomych pomijano nawet inicjatywy o charakterze porządkowym – redukcji obciążeń władz publicznych i obywateli (kolejki po świadczenia rodzinne).
Nie można nie zauważyć wiodącej roli w tym względzie przewodniczącego Komisji, który w żadnej mierze nie wspierał inicjatyw leżących w zakresie jej programowej działalności, ale działał na rzecz ich utrącania bądź marginalizacji.
W tym stanie rzeczy moja działalność w Komisji stała się bezproduktywna. Dla konsultowanych środowisk mogła stwarzać fałszywe przekonanie o realności procesu legislacyjnego.
Niniejsza rezygnacja nie oznacza poniechania prac nad polityką społeczną. Będę ją wykonywał w innych formach przewidzianych w Regulaminie Senatu.
Tym członkom Komisji, którzy podzielali moją troskę o sprawiedliwe oblicze polityki społecznej dziękuję za zrozumienie i współpracę.